Hakan Uygun Yazıyor

Yeni bir blog yine bir blog!

2006-12-19T12:50:00.000+02:00

Yeni blog'um açılmış bulunmaktadır : hakanuygun.com.

İlgilenen herkese teşekkür eder alıcı ayarlarınızı değiştirmenizi rica ederim.

Bu adres, arşiv amacıyla saklı kalacaktır. Söz uçar yazı kalır.

Kapanırken...

2006-12-10T20:00:00.000+02:00

tag: bloglar, duyuru

2 yıl önce bugün ( 10 Aralık 2004 ) Blogger'da blog tutmaya başlamışım. Bu süreç içinde 192 yazı yazmışım. Bunlar yaklaşık 120 farklı etiketle işaretlenmişler. En çok kullandığım ilk on etiket ise sırasıyla şunlar :

linux
bloglar
duyuru
kişisel
tanıtım
günün...
anime
foss
internet
etkinlik

StatCounter kullanmaya başladığım günden bu yana da blog'umu 23,575 kişi ziyaret etmiş. Bu ziyaretlerin önemli bir kısmının okur değil, google'dan arama yapıp gelen ve 0.1 saniye içinde başka bir yerlere giden tarayıcılar olduğunu sanırım tahmin ediyorsunuzdur.

Yukarıdaki bilgileri ikinci yıl sonu muhasebesi diye nitelendirmeyiniz. Bunlar bu blogun kapanış muhasebesi. Evet, huygun.blogspot.com kapanıyor.

Fakat hemen sevinmeyin. Bir blog yazarı olarak benden kurtulmuyorsunuz. Bende modaya uyup kendi adresime ve wordpress'e taşınıyorum. Pek yakında yepis yeni bir adresten ve blogsisteminden yazmaya devam edeceğim.

Efendim görüşmek üzere diyelim...

Özgürlük İçin...

2006-11-27T10:59:00.000+02:00

tag: Pardus, Linux, Sait Faik

"Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da hırstan başka ne idi? Burada namuslu insanlar arasında sakin ölümü bekleyecektim. Hırs hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kâğıt kalem aldım, oturdum. Ada’nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım."

Yazmak için, Yaşamak için, Özgürlük için Pardus.

Sun Java artık özgür!

2006-11-13T18:30:00.000+02:00

tag: java, foss

Sun, JVM ve Java Derleyicisi ile kendi ürettiği Java ürülerini özgürleştirmeye başladı. Kaynak kodları ve ürünleri OpenJDK'dan indirebilirsiniz.

Daha önce CDDL ile yayınladığı Java EE platformu Glassfish projesi de GPL ile yayınlanıyor artık.

Daha detaylı bilgi için buraya bakabilirsiniz.

Ve hepsinden daha mühimi Duke'a artık özgür. Java maskotu Duke'un imajları, modeleri BSD lisansı ile yayınlanmış.

Gene Tatil

2006-10-20T18:47:00.000+03:00

Yılın son tatil fırsatını değerlendirmek üzere bu akşam yola çıkıyorum. Marmaris, Dalyan, Datça bir gezip gelicem...

Ayrıcana bugün önemli bir gün, şahane işler olmakta. Ama neyse, gerisi gelince :)

Herkese iyi bayramlar...

Web Oyuncakları

2006-10-01T11:11:00.000+03:00

tag: web oyuncakları, web 2.0, web20, tag editor

Yeniden bir web 2.0 girdisiyle burdayız efendim. Uzun zamandır bu konuda bir şeyler yazmıyordum çünkü bir "hype" olarak sitenin başına "beta" diyen, bir parça şıkıdımlı arayüz sunan, rss ve etiketler kullanarak aynı işi yapan tonla uygulama basmıştı ortalığı.

Benim gibi düşünen başkalarıda varmış üstelik sadece düşünmekle kalmayıp çeşitli "web 2.0" uygulamaları da geliştirmişler :)

Bunların başında bullshitr geliyor. Sizin için web 2.0 iş planınıza koyacağınız cümleler üretiyor. Burdan aldığınız ip uçlerı yetmiyorsa bir de buzzphrase'ı deneyin. Tabiki "web 2.0" uygulamanız için isme ihtiyacınız var. Bunun içinde size Web Two Point Oh! öneririm. Sadece site isminizi önermekle kalmıyor, uygulamanızın içeriğine dair de fikirler sunuyor. Vee geriye kalan son şey afilli bir logo. Bunun içinde Web 2.0 Logo Creatr'ı ziyaret etmeniz yeterli...

***

Bütün bunların yanında, açık API'si ve modül desteğiyle başarılı bir internet masaüstü ortamı sunan, en sevdiğim web 2.0 uygulaması Netvibes artık Türkçe desteğine sahip.

***

Hazır haber veriyorken, Firefox eklentisi Tag editor'ün 0.6 sürümüyle Firefox 2.0 desteği kazanmış olduğunu da bildireyim..

Motorsiklet Günlüğü

2006-09-27T14:11:00.000+03:00

tag: motor, gezi

Barış'tan çok kıskandığım bir yolculuk daha. Motorsiklet ile Ege, Akdeniz ve İç Anadolu yolculuğu. Bakınız ve haset ediniz.

Neyse, çok haset etmiyelim. Elbet önümüzdeki yaz bende yaparım.

Bu arada bir enduro farz oldu.

Kaçkar Yolları Çarşak...

2006-09-19T10:58:00.000+03:00

tag: dağ, kaçkar, tatil

Giriş
Efendim, ben pek gezi yazıları okumayı sevmem, ama sanırım yazmayı seviyorum. Peşinen söyleyeyim, sevmiyorsanız aşağıdaki resme bakıp başka blog'a atlayın.

Bu yaz sonu Trans Kaçkar yapmayı nerdeyse geçen sene Ağrı dönüşünden beri planlıyorduk. Sonunda 27 Ağustos - 3 Eylül arasında bu turu yapmak için yola çıktık. Ardından turu uzatıp 9 Eylül'e kadar Kaçkarlarda kaldık. Tadı tamağımda kaldı. Daha çıkamadığım bir dolu yayla var. Fakat bu seyahatleri Ağustos 15 gibi planlamak gerekir çünkü Vartevor'lar yani yayla şenlikleri o zaman yapılıyorlarmış.

Çarşak nedir derseniz : "Döküntü kayaların,taşların ve çakılların meydana getirdiği değişik boydaki taş yığınlarına çarşak denir". Kaçkar dağları ufalanmakta ve bitki örtüsü olmayan her yerde çarşak üzerinden yürümeniz gerekiyor.

Bir diğer not olarakta Hemşin yaylalarının adlarının bazıları Türkçeleşmiş olsada hemen bütün hepsinin Ermenice olduğunu belirtelim. Ayrıca böğürtlen ve ahududu'na da Kara ve Kırmızı Coh denmektedir ilgililere duyrulur.

Bu blogun girdisinin resmi türküsü ise şudur :

"Dinleyin arkadaşlar ben bir kusur işledim, yanağını öperkende dudağını dişledim."

Gün 0
Kaçkara gidiş hazırlıklarında son aşama olarak çantalar toplandı. Sabiha Gökçen'e gidecek servis arandı ama bulunamayıp Aysel'den yardım istendi. Sabah'a karşı olan uçağımıza bizi yetiştirmek inceliğini gösterdi. Uçak Trabzon'a doğru havalanacak ve biz bekliyoruz...

Gün 1
Trabzon Havaalanından Bukla rehberi tarafından karşılandık. Bir birimize baktık ve ben "hımm, bir yerlerden tanıyorum ama nerden?" diye düşünürken. "Sanıyorum tanışıyoruz. Ben Mayk, Melek'ten" dedi. Aynı sırada yan taraftaki bir kız gülerek bize yanaştı ve evet onuda tanıyorum : Sedef. Eşi ile beraber Karadeniz Yayla Turuna gelmişler.

Uçakla gelecek olan kısmımızı toplayıp bir minübüs'e doldurdular ve Trabzon'a hakim tepelerden birine çay içmeye yollandık. Bu arada da ekip tanışması başladı. Kendini ilk tanıtan Şahan oldu. Fotoğraflardan ve ışıktan bahsetmeye başladı. Anlattıklarından yola çıkarak ilk anda Volkan gibi sırtında kamp çantası önünde fotoğraf çantası dolaşan biri olduğunu sandım fakat bir Sony Sybershot çıkarıp tripod'a bağlayınca... Evet aynen öyle.

Neyse efendim ekip tanışmaya devam ediyor : Sibel, çorap dükkanı var. Gökçen "bankacı", Nurşah "bankacı", Ayten "bankacı", ben "bilgisayarcı", Mayk "rehber". O gün bize bir çiftin daha olduğunu onlarla ve diğer rehberimiz Mustafa ile Ardeşen'de buluşacağımız bildirildi.

Çaylardan sonra Sümela Manastırına doğru yola düşüldü. Daha önceden almış olduğum bilgiye göre buralarda harika sütlaç vardı ve benim hedefim manastır değil sütlaçlardı :)

Sümela Manastırı görülmeye değer bir yapı. Fakat genel hali ve duvarlardaki fresklerin durumu içler acısı. Bütün fresklerin üzerine isimler yazılmış, yüzler yerlerinden çıkartılmış durumda. Restorasyon çalışmaları varmış fakar uzun süredir çok da bir gelişme yokmuş.

Manastırdan çıkınca yemek yemeye indik ve ben sütlaçlarıma kvuştum. Ama çok fazla şey beklediğimden sanırım o kadar da muhteşem olmadıklarını düşünüyorum. Fakat bu kararı vermek için iki kase yediğimi de belirtmeliyim. Haa bu arada bir kısım arkadaşlarımız dağ başında deniz incik boncuğu satın aldılar : İnci ve mercan kolyeler.

Efendim günün sonunda Ardeşen'e vardık ve otelimize yerleştik. Bu sırada ekibin son üyeleri bahsi geçen çiftin, Tahsin ve Ata kardeşler olduğu ortaya çıktı. Herkes kendilerini çift zannettiği için iki kişilik yataklı bir oda verilmiş kendilerine ve bunu değiştirmek içinde bir parça uğraşmışlar :)

Gün 2
Trans kaçkar yapmak için Kaçkar dağlarının güneyine geçmek için yola çıktık. Hopa'ya kadar sahilden gidip oradan Cankurtaran geçiti yolu ile Borçka, Artvin ve Yusufeli'ne doğru 5 saatlik bir araba yolculuğu. Bu yol boyunca Çoruh nehrini ve üzerine yapılan baraj çalışmalarını gördük. Önümüzdeki yıllarda geriye çoruh nehri kalmıyacak sanırım.

Artvin ve Yusufeli tarafı akdeniz iklimine sahip. Bitki örtüsü makilik ve hava çok sıcak. Yusufeli en son alış veriş yapılacak ve cep telefonları ile konuşulabilecek yer olduğunuda belirteyim. Burada bizi Bukla temsilcisi Fatih karşıladı ve zirve dönüşü buluşmak üzere ayrıldık.

Buradan sonra Kaçkar zirvesinin güneyine erişmek için Heveg'e doğru yola koyulduk. Yol çalışmaları nedeniyle sıkça durmak ve bu arada yol açılıp minibüs peşimizden yetişene kadar küçük yürüyüşler yapmaya başladık. Tabiki bu yürüşler ilk böğürtlen çalısında sona erdiler.

Heveg'e vardığımızda hava henüz kararmamıştı ve yemek öncesi Mayk'ın rehberliğinde küçük bir eğitim yürüyüşüne çıktık : "Çarşak üzerinde nasıl tırmanılır ve inilir?". Yemek sonrasında da yıldız seyretmeye gittik. Samanyolu harikaydı. Hatta bazılarımız dilek tutmak için kayan yıldızda görmeyi başardılar.

Gün 3
Zirveye çıkmak için başlangıç noktamızı oluşturacak olan Dilberdüzü'ne doğru yola çıktık. Artık yola katırlarla devam ediyoruz. Aslında bu yolculuk ertesi gün için küçük bir ısınma yürüyüşü. Normal şartlar altında 4 saat gibi bir sürede bitirilebilecek olan bu yürüşüyü yol üzerinde Ahududu yiyerek ve kondisyonsuz olan benim gibilerin aksak ritmi ile zorlanarak tamamladık.

Bu yürüyüş sonrasında bazılarımız ertesi günkü zirve tırmanışını yapmamayı bile düşünüyordu. Fakat ilk dinlenmenin ardından, ertesi güne hazırlık için çevre civarda küçük tırmanışlar yapmaya başladık.

Çadırlar kuruldu, kamp hazırlandı ve akşam yemeği ile birlikte herkes yatmaya çekildi.

Gün 4
Zirve günü. sabah 6 sularında tırmanışa geçeceğiz. Dolayısı ile kalkıldı kahvaltı yapıldı. Herkes kendince hazırlığını yaptı. Hava soğuk, sabah serinliği var. Polarlar v.s. sırtımızda hatta bir çoğumuzun başında bere var.

Yola çıktıktan bir süre sonra hava ısındı ( ya da biz ısındık ) ve polarlar çıktı, sonra geri giyildi, gene çıktı şeklinde zirveye kadar değişip durduk... İlk ana durak Deniz gölü. O yükseklikte beklemediğiniz bir güzellik. Evet Kaçkar zirveleri göl dolu ama bu gölün özelliği bulunduğu yükseklikte dünyanın ikinci büyük gölü olması. Deniz gölünde fazla oyalanmadan yola devam edip, Karar Noktası'na ulaştık. Burada kim yola devam edecek kim etmeyecek kararı verilecekti. Ve herkes yola devam etme kararı verdi.

Hava şahaneydi. Ne çok sıcak ne çok soğuk, açık ve az biraz rüzgarlı. Tırmanış umduğumdan daha kolay oldu. Evet zaman zaman zorlanmadım değil ama genel olarak beklediğimden daha kolay bir tırmanış oldu. Sonuç olarak tüm ekip, 3937 metre olan zirveye ulaştık. Bu yıl içerisinde Bukla'nın çıkardığı ekipler içinde tam takım zirve yapan tek ekipmişiz. Zirvede normalden daha fazla zaman geçirdik 1.5 saat kadar oyalandık. Bunun en az yirmi dakikasında uyuduğumu da itiraf edeyim :)

Aşağı iniş her zamanki gibi tırmanıştan daha zorlu idi. Genel olarak acelemiz olmadığına karar verdiğimiz için fazla mola vererek, çevreye bakınıp fotoğraf çektirerek ağır ağır indik. En son Dilberdüzü'nün tepesinde rehberler iniş düzenini serbest bıraktıklarından itibaren Ayten ve ben "inebilirken inelim" diyerek hızlandık, hatta aldığımız daha fazla oksijen nedeniyle biraz koşturduk.

Sonuç olarak ekibimiz bu sezon başka bir ilke daha imza attı ve bu yolu en uzun sürede tamamladık. Kırdığımız rekor sadece Bukla'nın bu sezonki ekipleri arasında geçerli yoksa bizden daha uzun sürede zirve yapan efsane ekipler varmış :)

Yorgunluk ile nerdeyse zorla yemek yedim ve doğrudan çadıra girdim. Geri kalan ekip zirve kutlaması yapmış. En azından bana öyle dediler.

Gün 5
Bugün kamp toplanıyor ve Olgun'lara geri yürüyüş başlıyor. Dünkü yorgunluğun ardından dinlenmek için kısa bir yürüyüş. Fakat olgunlara varmamız epey uzun sürüyor. Çünkü yolda ahududu tarlaları var. Herkes doyabildiği kadar yedi. Sanırım birinci kuşaktan köylü çoçuğu olmaktan, sadece biraz ahududu olsaydı yerdim fakat bu kadar çok olunca toplamaya başladım. Sonuçta 1 kilo kadar ahududu toplayarak, Olgunlar'a vardık. Akşam bu ahudutlarını süt ile ezerek hoş bir içecek yapmak istiyordum ama yaylada 1 litre süt yoktu. Heveg'e giden araç ile süt sipariş ettik ve geriye kutu süt geldi.

Gün Dürt, Hasan v.b. oyunlar ile kapandı. Zirve yorgunluğundan eser kalmamıştı.

Gün 6
Bugün trans günü. Kaçkar dağları Lanetleme Geçidi üzerinden aşılacak ve Ayder'e inilecek. Bugün, ekibimize iki kişi daha katıldı : Esra ve Şükran hanımlar. Tahsin ise transı yürüyerek değil geldiğimiz yolla, araba ile yapmaya karar verdi.

Yola çıktık, sıkı bir yürüyüş ile geçide vardık. Feci bir rüzgar, tutmasak bazı arkadaşlar uçacak. Tam bu noktada hepimizi tuttuğu için Ata'ya bir daha teşekkür ederim :) Sonuç olarak Lanetlemeyi aşmak sandığımdan, beklediğimden çok daha kolay olmuştu.

Dağın kuzey yüzü hemen kendini göstermeye başladı. Bulutlar ayaklarımızın altında, ve yeşilin tonu bir kat daha koyu... Tatili burda uzatmaya işte tam burada karar verdik. Karadeniz gölüne doğru inerken rehberlerimiz karşı yamacı gösterip "işte orası da Kavrun geçiti" dediler ve biz de "eee niye orayıda görmüyoruz" dedik.

Aşağıya doğru yürüyüşümüzde ilk durak Karadeniz Gölü. 15 derece olan su sıçaklığında bizim dışımızda nerdeyse herkes yüzdü. Kendi adıma erzaman dediğim gibi "soğuk ve ıslak şeylerden hazzetmem". Tam yeri, Sibel'in soğuk şokundan da bahsetmek gerek. O soğuklukta ki suda birden nefesi kesildi ve acilen kıyıya çekildi. Her ne kadar kendisi inat edip ir daha girmişsede benim ne kadar doğru bir karar vermiş olduğumun kanıtıdır.

Yürüyüşümüz, Yukarı Çeymakçur'a doğru devam ederken bizi bulutlar karşıladı. Bundan sonra önemli bir zamanımız bu bulutların içerisinde geçti.

Yukarı Çeymakçur'da durağımız Hatice Halanın evi ve ikram ettiği ayranlar. Ellerine sağlık.

Yola devam ettik ve biraz aşağıda münibüsümüz ve Kemal abi bizleri karşıladı. Biz bir grup deli, yürüdüğümüz yolun yeterli olmadığını düşünerek Ayder'e kadar yürümeye devam etme kararı aldık. Her ne kadar yürüyüşümüz bir böğürtlen çalısından diğerine çok yavaş ilerlesede, orman içerisinden geçen iyi bir güzergahtı. Tabii biz böğürtlenlerle zaman harcarken hava kararmaya başladı. Galer düzü civarında gördüğümüz bir minibüs yanımızdan geçerken bizi Ayder'e kadar indirmeyi teklif etti, her ne kadar şüphelide olsak kabul edip bindik.

Koru Otele vardığımızda hava kararmış ve yemek saati gelmişti. Türkcell kapsama alanına girmiş olduğumuzu Türkcell spam SMS atarak bize hatırlattı ve bizde, Bukla'yı arayarak uçak tarihlerini erteledik. Böylece bir hafta daha Kaçkarlardaydık.

Gece Ayder Çise kafede horon vurmaya ve bir şeyler içmeye indik fakat yorgunluk ağır bastı, otele geri döndük.

Gün 7

Bugün Trans Kaçkarın son günü ve hedefimiz Ayder civarında yorgunluk atmak. Zil kale gezildi, konakların fotoğrafları çekildi, Palovit Şelalesi görüldü ve piknik yapıldı. Gün sonuna doğru ilk yolcuyu uğurladık. Nurşah Trabzona doğru yola çıktı, biz ise Doğa restoranta yemeğe...

Çise'ye gelindiğinde çeşitli kişilerler fikir alış verişinde bulunarak geçireceğimiz bir haftayı nasıl değerlendirmemiz gerektiğine karar verdik. Bunun gerçekleşebilmesi içinde Mayk eski GPS'ni bize ödüç verdi.

Akşam herkesle vedalaşıldı. Herkes sabahın erken bir saatinde Trabzona doğru yola çıkacak, biz ise bir hafta daha buradayız.

Gün 7+1
Bu sabah Yukarı Kavrun'a ve oradan da Küçük ve Büyük Deniz göllerini görmeye gideceğiz. Fakat planımız daha ilk günden patladı. Bizi yukarı Kavrun'a götürecek minibüs 9'da gelecekti fakat 10:30'da ancak yola çıktı.

Bu arada da diğer planlarımız üzerine konuştuk ve başka olanaksızlıklar olduğu ortaya çıktı. Yürümeyi planladığımız Amlakit-Pokut yolu için Amlakit'e arabayla gitmeyi düşünüyorduk fakat sadece Çarşamba araba varmış yani 3 gün sonra. Bizde başka yol olup olmadığını konuşurken Kavrun'dan Samistal üzerinden Amlakit'e geçebileceğimizi öğrendik. Ertesi gün bu yolu denemeyi düşünerek Kavrun'da gerekli incelemeyi ( patikaları öğrenmeyi ) planlayarak yola çıktık.

Bindiğimiz araçta ağzı sızdıran bir benzin bidonu vardı ve 1 saatlik yol çok zor geçti. Hatta Ayten bundan rahatsızlandığı için nerdeyse varmak üzere olduğumuz Deniz göllerinden geri döndük. Tabii bunun bir diğer nedenide 10 metreden daha uzağı görmemizi engelleyen çise. Göllere varsakda birşey göremiyecektik.

Bizde Kavrun'a geri dönüp, ertesi günün planları üzerine oradakilerle konuştuk ve eğer hava kapalı olur ise Aşağı Kavrun üzerinden Samistal'e geçme kararı verdik.

Kavrun'dan Ayder'e kadar yolu gene böğürtlen yiyerek yürüyerek tamamladık. Otele döndüğümüzde bayağı bir ıslaktık.

Gün 7+2
Bugün, çantaları topladık, hazırlandık. Büyük çantamızı daha sonra almak üzere Otelde bıraktık ve yola çıktık. Aşağı Kavrun'a kadar minibüse bindik ve ordan da yukarı yürümeye başladık.

Biz yola çıktıktan bir saat kadar sonra hava tamamen kapattı. çise'den hiç bir şey göremez haldeydik ve daha da kötüsü, Aşağı Kavrun'dan Samistal'e olan patika kullanılmamaktan kapanmıştı. Heryeri çalılar ( Ağu, Kumar, Yaban Mersini, Çetir ) kaplamıştı. İki gerek girdiğimiz yol çıkışsız kaldığı için geri dönüp başka yollar denedik. En sonunda Ayten çalıların içerisinden doğru yürümeye başladı. Bu arada zaten çise yüzünden tamamen ıslanmış durumdaydık.

Samistal geçitinin 2500 civarı olduğunu biliyorduk fakat yanlış biliyormuşuz. Geçit 2817 metredeymiş ve biz acaba artık kaybolduk mu gerimi dönsek diye düşünmeye başlamıştık. En son "Eğer 1 saat daha dağın bu tarafında kalır isek geri döneriz" diyerek tırmanmaya devam ettik ve 15 dakka sonra geçiti bulduk. Tahmin edemiyeceğiniz kadar sevindik. Geri dönmek daha ağır geliyordu.

Samistal'e vardığımızda Amlakit'e olan yolu sormamız gerekiyordu fakat içinde yaşayanların olduğu bir ev bulmakta zorlandık. Yayladakiler geri dönemeye başlamışlar ve köyde açık sadece iki ev kalmış. Onlarda iki güne kadar geri döneceklermiş. Neyse Mustafa Amca bize yolu gösterdi ve Amlakit'e doğru yola devam ettik. Bu arada yol boyu "baba"ları hazırlayan arkadaşlara da çok teşekkürler. Doğru yolda olduğumuza dair en önemli güvenceydiler. Bir diğer güvencede boş fişekler ve çekirdek kabukları...

Amlakit'in hemen üzerinde bir çamlık olduğu ve ordan patikayı bulup inmemiz gerektiği söylenmişti fakat biz patikayı bulamıyorduk ve havada kararmaya başlamıştı. Tam paniklerkene patikayı bulduk. Amlakit sandığımızdan çok, çok daha yakınmış fakat çiseden görünmüyordu.

Amlakit'te Ufuk pansiyonu bulduk. Kadir bey bizi karşıladığında hava tamamen kararmıştı. Ayakkabılarımız ve biz tamamen ıslaktık. Sıcak banyo, Lahana çorbası şahaneydi.

Gün 7+3
Hava gene kapalı. Ne yapalım diye düşünürken havanın açması için bir gün daha tanıyalım dedik ve o gün planda olmayan Amlakit'in üst tarafında yer alan Kotençur yaylasına çıkmaya karar verdik. Yolda ilk Zalım ile karşılaştık. Ardındna Doktor Hamit ve Öğretmen Nejla'nın süt tozlu neskafelerini içip onlarla sohbet ettik. Kotençurdan Kermekureç'e yürümeyi düşünüyorduk fakat hava çok kapalı olduğundan vaz geçip ahududu toplamaya başladık. Ufuk pansiyona geri döndüğümüzde reçel yapılacak kadar toplamıştık. Hoş poşet içerisinde oldukları için zaten yarı yolda reçel olmuşlardı bile :)

Geri pansiyona döndüğümüzde bizi Kadir beyin yeğeni Neşe karşıladı. Kadir bey bir yakınının vefatı üzerine Çamlı Hemşin'e inmiş. Başı sağolsun.

Akşamı pişti oynayıp geyik yaparak, ertesi gün havanın açık olmasını umarak geçirdik.

Gün 7+4
Evet bu sabah hava açık. Şahane. Hemen toplanıp küçük bir kahvaltı ertesinde yola koyulduk. Amlkit-Hazindag arasında patikanın bir düzlükte ikiye ayrıldığı ve bizim mutlaka sağdakinden gitmemiz tembihlendi. Fakat yolda patikanın ayrıldığı bir yere rastlamadık. İki gün öncenin telaşıyla geri dönüp yeniden sormaya karar verdik. Tam Amlakit'e geri dönmüşken Hazindag'dan gelen bir kafile ile karşılaştık ve onlardan yolu öğrenip tekrar Hazindag'a doğru yürümeye başladık. Bahsi geçen ayrım eğer bizi okadar tembihlemeselerdi, sorun olmayacak kadar barizdi. Neyse sadece 1 saat fazla yürümüş olduk. Pişman değiliz :)

Şu ana kadar Hemşin Yaylalarında yürümüş olduğum en harika parkur Amlakit-Hazindag-Pokut arasında olduğunu belirtmeliyim. Yaklaşık 400 yıl önce bütün patika büyük taşlarla döşenmiş ve şahane bir yol yapılmış. Orman içinden doğru hafif eğimli olan bu yol yürümek ve çevreye bakınmak için harika bir yol.

Pokut'a vardığımızda planladığımızdan biraz daha geride idik. İki saat gecikmiş durumdaydık. Ve tam bu sırada yağmur atıştırmaya başladı. Pokut'ta bir pansiyon olduğunu biliyorduk ve oraya gitmeye karar verdik. Bugüne kadar kapısından içeri girdiğim en kötü işletme idi. O yaylada hangi kapıyı çalsak daha fazla ilgi göreceğimiz kesin. Soğuk bir odaya alındık ve kimse ne istersiniz diye bile sormadı. En sonunda Ayten dayanamıyıp gidip sorduğunda ise afalladık. Bütün aile içeride sobalı odada oturuyor ve çay içiyor. bir süredir yaylalarda olduğumuz için nakit durumundan sıkışık haldeydik ve ücret sorduğumuzda bize kişi başı 45 dendi. Soğuk bir odada, sıcak suyu olmayan ( hatta sanırım soğuk suyuda olmayan ) bir yer için kişi başı 45 YTL.

Eğer bütün gece yağmurda yol yürüyecek olsakta burda kalmayız diyip tekrar yola çıktık. 20 dakika sonra Sal Yaylasındaydık. Orada da bir pansiyon olduğunu biliyorduk ve şansımızı bir de orda denemeye karar verdik. Kapıda bizi 76 yaşında Şükran teyze karşıladı. Torunları Mehmet Can ve Sümeyye ile birlikte akşam yemeği yedik, sohbet ettik ve ısındık. Koşullar yukardaki ile aynı idi. Evet henüz yaylanın elektiriği bağlanmamış, içme suyu ile ilgili problemler var fakat önemli bir fark var size insan sıcaklığı gösteriyorlar.

Gün 7+5
Sabahın erken saatlerinde Ayten'in şaşkınlığı ile uyandım "tepelere kar yağmış". Dünkü fırtınada biz yağmur altında kalırken zirvelere de kar yağıyormuş. Bir gün önce geçtiğimiz Samistal sanıyoruz artık kar altıdaydı ve biz orayı bacağımızda şortlarla geçmiştik.

Sabah Şükran teyzenin uğurlaması ile yola çıktık. Hedefimiz Şenyuva üzerinden Çamlı Hemşin. Para çekeceğiz, bir sonraki gün bitecek olan tatil için yol bilgisi araç saati soracağız ve ordan da Ayder'e çıkacağız.

Şenyuvaya varmamız sandığımızdan daha uzun sürdü. İyiki bir gece önce bu yolu yağmur altında yürümeye kalkmamışız. Ordan da duraklamadan Çamlı Hemşin'e doğru yola koyulduk. Fakat bir eşlikçimiz vardı. Şenyuvada bir köpek önümüze düşüp bütün yol boyunca aradaki mesafeyi korumakla birlikte bizi hep görüş mesafesinde tutarak Çamlı Hemşin'e kadar bizle geldi.

Çamlı Hemşin'e geldiğimizde ilk iş tek banka şubesi Ziraat Bankasın'dan kredi kartı ile nakit çekip çay bahçesine gidip çay içtik. Minibüs saati geldiğinde de Ayder'e yola çıktık. Şöförümüzü bize yaşattığı heyecan nedeniyle kutlamak mı yermek mi gerekir henüz karar veremedim. Ama sanırım yöre şöförlerinin tamamı aynı şekilde araba kullanıyorlar.

Ayder'de Koru Otel'e geldiğimizde sıcak su ve banyoya kavuşmuş olduk. Ardından da Çise'de yemek ve sıcak şömine bizi bekliyordu.

Gün 7+6
Bugün son gün. Ayder'den yapılacak alış verişlerimizi yaptık. Hesapları kapattık, teşekkürleri ettik ve Ayder içerisinde şöyle bir turlayıp yola koyulduk.

Minibüs ile Çamlı Hemşin üzerinden Ardeşen ve Pazar ilçesi. Pazar'dan da Hopa-Artvin üzerinden gelen her hangi bir araba ile Trabzona gidecektik.

Pazar içinde turladık, çarşı gezdik, hatta Ayten ertesi gün gideceği düğün için altın aldı. Şahane bir yemek yedik. ( Çayeli'ni bilmem ama Pazar kurufasulyesi şahaneydi ) Bir yerlerde oturup dinlendik çay içtik derken otobüse binip Trabzona gittik. İki saat kadar havaalnında bekledik. Fakat o kadar yük ile Trabzonda gezmeye cesaret edemedik.

İstanbul'a indikten sonra Havaş servisi ile Sabiha Gökçen'den eve gelmek Ayder'den İstanbul'a gelmekten daha uzun sürdü.

Teşekkürler

Bukla Turizme
Mikail ve Mustafa'ya
Fatih ve Muhammed'e
Tüm ekip arkadaşlarımıza : Sibel, Gökçen, Nurşah, Şükran, Esra, Ata, Tahsin, Şahan
Yol tarif eden Mustafa amcaya
Ufuk Pansiyondan Kadir ve Neşe'ye
Kotençur'dan Doktor Hamit ve Öğretmen Nejla'ya
Salmacera'dan Şükran teyze ve torunlarına
Koru Otel'e
Bunların hepsine sebep olan Ayten'e
Ve sabredip buraya kadar okumuş olan sizlere

teşekkür ederim.

Kaçkar

2006-08-25T09:49:00.000+03:00

tag: tatil, dağ, kaçkar

Çok yoruldum. Şehirden, işten, söylenenden, söylenmeyenden. Kafamı dinlemeye gidiyorum. Sanırım geriye yukarıdaki fotograf gibi bir dolusunu yüklenmiş ve dinlenmiş olarak geleceğim.

Not : Ve umarım geri gelirken geçen seneki gibi Erzurum üzerinden gelmeyeceğim.

Pardus'a Osmanlıca Karakter Desteği

2006-08-18T11:36:00.000+03:00

tag: pardus, linux, osmanlıca, foss

Sanırım hepiniz, hikayenin başını Burkina Fasa Fiso'dan okumuşsunuzdur. Ali Işıngör projenin neden gerekli olduğuna dair oldukça iyi bir yazı hazırlamış zaten. Ben buna biraz teknik detay eklemek isterim.

Osmanlıca bir metini yazmaya ya da çevirmeye kalktığınızda çeşitli klavye düzenleri arasında ( Arap, İran, Türkçe ) dolaşmanız gerekmekte. Bunların hepsinden ötesi, çeviri alfabesi ( romanization ) için ise durum çok daha kötü, çünkü günlük kullanılan klavye düzenlerinin hiç birinde bu karakterler bulunmaz.

Ayrıca sorun sadece bir klavye düzeni hazırlanması da değil. Özellikle çeviri alfabesinin karakterleri günlük kullanımda olmadığı için font desteğine ihtiyaç duyulmakta. Çeviri alfabesi için lazım olan bir karakter unicode sistemi içinde bulunmamakta. Osmanlıca yazım kuralları içerisinde Arap alfabesi ile ilgili bağlantı farklılıkları bulunmakta.

Yukarıdaki sorunların çözülmesi için projenin ilk adımı olan klavye düzenleri hazırlandı.
Kurmak için yapılması gerekenler ise şunlar :

Dosyaları burdan indirin.
Zipi istediğiniz bir yere açın
İçerisinden çıkan otl ve ota dosyalarını /usr/lib/X11/xkb/symbols/pc klasörüne kopyalayın.
İçerisinden çıkan xorg.xml ve xorg.lst dosyalarını /usr/lib/X11/xkb/rules klasörüne kopyalayın.
Çevre Birimleri | Klavye Düzeni'nden Klavye Düzeni etkinleştirilip, Düzen listesinden Turkish Ottoman Latin ve Turkish Ottoman Arabic seçenekleri seçilmeli. Tabiki ihtiyaca göre trq ve / veya trfninde seçilmesi faydalı olacaktır.
Güle güle kullanın

Yukarıdaki dosyaları kopyalamak için root haklarına ihtiyacınız var. Ayrıca hali hazırdaki xorg.xml ve xorg.lst dosyalarınızın birer yedeğini almanızda faydalı olabilir

Hata, öneri ve projenin sonraki adımlarına katkılarınızı bekleriz.

Not : Bu projede yer almaktaki kişisel nedenim ise Bilim Tarihi eğitimi almış ve bir parça Osmanlıca çalışmış biri olarak, böyle bir ihtiyaç varken ve bunu yapabilecekken bir başkasının ( Amerikalı, İspanyol v.b. ) bu işi bizim adımıza yapmasını istemiyor olmam.

Robosapien

2006-08-09T09:26:00.000+03:00

tag: robot, büyüklere oyuncak

Bugünlerde algıda seçicilikten olsa gerek her yerde robotlara dair bir şeyler görüyor, okuyorum. Bunlardan en yenisi yanda görülen arkadaş. Yürüyor, konuşuyor, hatta bowling oynuyormuş. Ars Tecnica'da kendisi hakkında iyi bir inceleme yazısı var. Üstelik 250$ civarı fiyatıyla, "on yaşından büyük erkek çocuklara oyuncaklar" kategorisinde hakkettiği yeri alıyor.

Hazır robotlardan bahsederken, Türkiye'deki robot topluluklarının listesine de burdan erişebileceğinizi hatırlatayım.

İyi oyunlar...

Linux ve Robotik

2006-07-28T09:16:00.000+03:00

tag: robot, linux, kitap

Dün büyük kitapçılardan birinde amaçsızca dolaşıp yeni çıkmış kitapları kurcalayıp, fiyatlarına bakıp homurdanırken, genelde yanlarından sadece yavaşlayarak geçtiğim "Bilgisayar Kitapları" reyonunda bir kitap gözüme ilişti : Linux ve Robotik. D. Jay Newman'ın Alfa Yayınları tarafından çevirisi yapılıp yayınlanan kitabı "kendi robotunu kendin yap" kitaplarından ve kendi robotunu yaparken kullandığın işletim sistemi de tabiki Linux...

Çeviri kokan bilgisayar kitapları konusunda belli bir önyargım olsada, kitabı aldım. Akşam evde şöyle bir göz gezdireyim dedim ve gecenin bir yarısında kitabı okumuştum.

Her ne kadar kitabın girişinde yazar okurunun daha önce robotlarla uğraşmış olacağını beklediğini söylesede, kitap robotlar dünyasına giriş yapmak isteyen, bu konuda çok fazla bilgisi olmayan kişiler için biçilmiş kaftan. Donanım ve yazılım olarak nelere ihtiyaç duyulacağını, çok fazla detaya girmeden tanıtıyor. Bundan sonra eğer detaya girmek isterseniz nerede arayacağınızı biliyorsunuz...

Kitap genel olarak her Alfa kitabında olduğu gibi bazı redaksiyon problemleri taşıyor ama göz gezdirmiş olduğum ( okumak pek mümkün değildi ) diğerler bir kaçı kadar değil. Eğer ilginizi çeken bir konu ise ve Türkçe bir şeyler okumak istiyorsanız tavsiye ederim.

Yok ben kitap okumak değil doğrudan robot yapmak istiyorum diyorsanız bazı projelerin bağlarını sıralayayım : Open Automation Project, LEAF Project. Ayrıca donanım desteği için Zagros Robotics 'i ziyaret ederek başlaya bilirsiniz...

Kişisel olarak ne kadar tavlanmış olursam olayım sanırım önce Mindstorms NXT ile oynayacağım...

Bozcaada

2006-07-11T10:09:00.000+03:00

tag: tatil, bozcaada, şarap, deniz

Perşembe, Cuma günlerini de içine katarak geçtiğimiz hafta sonu küçük bir yaz kaçamağı yaptık.

Bu Bozcaada'ya yaptığım dördüncü ve en uzun ziyaret oldu. Daha önceki seferler, ziyaret süreleri kısa olduğu için dinlenmekten daha çok yorulmuştum. Bu seferden sonra en az 4 günlük geziler yapılması gerektiğine kani oldum.

Ada bilmeyenler için belirteyim Türkiye'nin önemli üzüm ve şarap merkezlerinden birisi. Son yıllarda tanınmanında etkisi ile yerli üzümleri Karalahna ve Vasilakis'in dışında üzünler de yetiştirmeye ve şaraplarını üretmeye başlamışlar. Fakat benim tercihim kesinlikle Karalahna'dan yana...

Adanın turizm açısından tanınmaya başlamasının da etkisi ile ilk gittiğimiz sene yaşadığımız yer sorunu yok. Çarşı içinde hemen her ev pansiyon olarak işletiliyor. Sırası gelmişken, Cenk Ev Pansiyonu'na, Şerefettin ve Nuray'a bir daha teşekkür ederim. Bizi çok iyi ağırladılar. Özellikle akşam üzeri çayları çok makbule geçti.

Özellikle Ağustos sıcakları bastırdığında Bozcaada'ya gidilmesini tavsiye ederim. Her yer sıcaktan yanarken ada püfür püfür eser, deniz suyu ise kar suyu kadar soğuktur...

2 Temmuz

2006-07-02T19:42:00.000+03:00

Kaç zamandır inatla bir sevdayı sürerim,
Bilinmedik yüzünde balkıyan sis pençesi.
Yolları ezberden ben hep ona giderim,
İçimde düğüm düğüm bir bozlak cerbezesi.

Sahi o bozlağı ben ilk nerde duymuştum?

Ben ki çağdışı bir uyumsuzluk delisi,
Kendi ipimi belki kendim çekerim.
Gölgeme dadanmış bir tuhaf güz kedisi,
Her yere peşimden onu da sürüklerim.

Sahi o kediyi ben ilk nerede görmüştüm?

Durmadan garlara, garajlara düşerim,
Gayri bilmem ne olur, size kalmış gerisi.
Adıma arasıra törenle mum dikerim,
Ölümüme gönülden bir merhaba yenisi.

Sahi o ölümü ben ilk nerede ölmüştüm?

Metin Altıok - Bozlak Kedi ve Ölüm
2 Temmuz 1993

Resim Yazı

2006-06-30T16:37:00.000+03:00

tag: yazı, resim, alfabe, mobil

İnsanlığın bilgi aktarmak için ilk buluşu olan resim yazıya ( hiyeroglif ) geri dönüyoruz. Zlango projesi, mobil telefonlarda kullandığımız kısa mesaj işlemini değiştirmeyi hedefliyor...

Mesajınızı, uygulama içerisindeki çeşitli resimleri seçerek yazıyorsunuz. Mesajınızı alan kişi sizinle aynı dili konuşmuyorsada bu resimlerden ne dediğinizi okuyabiliyor. Tıpkı Çin alfabesi gibi. Dolayısı ile karşınızdaki ile konuşamıyor olabilirsiniz ama bu yazışmanıza engel değil...

Ev ödevi : Resimde ne yazıyor?

Bilgisayar Destekli Grafik ve Animasyon Tarihi

2006-06-07T16:47:00.000+03:00

tag: CGI, tarih, duyuru, meraklısına

Wayne Carlson'un 20 bölümlük, Abakustan başlayıp en gelişmiş 3B modelleme teknolojilerine uzanan, görsel malzemelerle desteklenmiş bu muhteşem eserini mutlaka görmelisiniz : Bilgisayar destekli grafik ve animasyon tarihi.

Meraklısına duyrulur...

Kaynak : Hafif.org

Howl'un Yürüyen Şatosu

2006-06-05T10:21:00.000+03:00

tag: anime, çizgi film, sinema, duyuru

Ghibli Stüdyoları'nın ve Miyazaki ustanın son ürünü Howl'un Yürüyen Şatosu 9 Haziranda Türkiye'de gösterime giriyor. Ghibli Studyoları'nın sanırım seyretmediğim tek filmi.

Bu arada 8 aydır üzerinde çalışmakta oldukları projeleri Gedo'da bitmiş yakında dünya sinemalarında gösterime girecekmiş... Meraklısı için fragmanlar yayınlanmaya başladı.

Ne güzel, ne güzel...

Elephants Dream

2006-05-31T15:22:00.000+03:00

tag: foss, çizgi film

Orange Open Movie Project, dünyanın ilk açık çizgi filmi Elephants Dream'i gururla sunar.

Tamamı Blender, Gimp gibi açık kaynaklı / özgür yazılımlarla üretilmiş. Filmin kendisi ve üretimde kullanılmış her şey Creative Commons lisansı ile yayınlanmakta.

11 dakikalık bu kısa filmi mutlaka izlemelisiniz.

Devletim Benim...

2006-05-31T14:47:00.000+03:00

tag: devlet, ehliyet, motor, kgs, deli dumrul

Biliyorsunuz, motor aldım. Tabiki bunun için A2 sürücü belgesi almam gerekiyordu. Benim ise daha önceden sınavlarını verdiğim ama gidip teslim almadığım B sınıfı sürücü belgem vardı. Gittik bir kursa, sorduk. Dedilerki fark sınavına girersin, sonra bu iki dosyayı birleştirir bir seferde iki sürücü belgesini birden alırsın. Aman ne güzel ne güzel diye sevindiydim.

Neyse efendim, 3 ayda bir yapılan sürücü belgesi sınavları için bütün bahar bekledik. Ardından sınavlar bitti sertifikaları aldık ve Beşiktaş Emniyet Müdürlüğü'ne gittik. Dediler ki :

"Bir önceki sertifikanı ( B ) Şişli ilçesinde bir kurstan almışsın önce oraya gidip B sınıfı sürücü belgeni alacaksın ardından buraya geleceksin, sana A2 vereceğiz. Eğer Şişli'deki bir kursa gitseydin, ikisini aynı anda alabilirdin."

Ehliyetinizi hangi ilçede kursa gittiyseniz ancak ordan alabiliyormuşsunuz! Sebep? Kime kızsam ki?

***

Neyse ben bu motoru iş ve ev arasında kullanmak için aldım yani her gün köprü geçeceğim. Bunun için OGS veya KGS almam gerekiyor. İnternette biraz bakındım, İş Bankası ve Ziraat Bankası şubelerine gidip alabiliyormuşum. Gittim bir İş Bankası şubelerinden birine, sırada bir müddet bekledim, dedilerki biz sadece bizde hesabı olanlara verebiliyoruz, şurdaki şubeye gidin. Gittim o şubeye, sıra nosu aldım. Biraz bekledim. Sıram geldi, dedilerki, yanlış yerden numara almışsınız, biz sadece İş Bankası müşterilerine veriyoruz, Müşteri Temsilcisi numarası almanız lazım. Gittim tekrar sıra numarası aldım. Biraz daha bekledim. İş Bankası artık sadece İş Bankası müşterilerine KGS veriyormuş. Acaba elektronik bir bilgiyi düzenlemek bu kadar zor mu? Biz bu işi yapıyoruz diye yazdıkları yazının altına, artık sadece bizim müşterilerimize bu hizmeti veriyoruz yazmak bu kadar zor mu? Bu bilgiye ulaşmak için 1.5 saat sıra mı beklemem gerekiyor?

O kızgınlıkla, çıktım yola. Köprü üzerindeki gişelerden alacağım KGS'yi. Ama ama o ne "Sistem arızalı veremiyoruz!"

Şimdi kime kızmalı?

Linux Gezegeni Vatandaşlığı

2006-05-23T14:47:00.000+03:00

tag: gezegen, blogger, bloglar

Artık Linux Gezegeni Vatandaşı'yım.
Yazdığım ilk blog yazısı gezegeni dağıttı ama suç benim değil. Blogger'ın koyduğu resim taglarından kaynaklanıyor. Umarım hatayı düzeltmişimdir ve bundan sonra her seferinde düzeltmeyi unutmam...
Ek:Hata resim taglarından değil, blogger'ın br'lerinden kaynaklanıyormuş. Pinguar'a teşkkürler. Eh gezegen vatandaşlığının bir bedeli varmış :)
Çevreye verdiğim rahatsızlıktan dolayı çok özür dilerim...

Artık bir motorum var...

2006-05-23T12:36:00.000+03:00

tag: motor, scooter

Yaklaşık iki aylık araştırma, niyetlenme sonrasında, çeşitli marka ve modeller üzerinde gönül gezdirdikten sonra, son üç gün içinde ani bir karar değişikliğiyle tekrar scooterlar ile ilgilenmeye başladım. Sonuç olarak bir scooter aldım. Keeway Focus 125.

Evet beklemiş olmaktan dolayı zarar ettim. Önce ÖTV artışı ardından Dolar ve Euro artışı ama olsun bu yaz motorumla trafikte olacağım kendinize dikkat edin :)

Sahip olduğum motor resimdekinin mat siyah renklisi...

Penguenler kadar şendik

2006-05-14T11:46:00.000+03:00

tag: etkinlik, şenlik, lkd, linux

Şenliğin son günündeyiz. Herkesin burada olmasını isterdik ama gelemeyenlerin çok bir şey kaçırmaması için kamera-cg olarak, Volkan'la birlikte bütün şenliği kayıt altına alıyoruz :) Hatta bu sene yardımcılarımızda var : Burcu ve Shane Söz bu sene vidoe'ları yayınlayacağız... Fotoğraf : Barış Metin

Şenlik Başladı

2006-05-11T13:33:00.000+03:00

tag: etkinlik, şenlik, lkd, linux

5. Linux ve Özgür Yazılım Şenliği başladı. Hala geç kalmış değilsiniz, 3 gün daha sürecek! Hepinizi bekleriz!

Şenlik Var!

2006-05-09T09:45:00.000+03:00

tag: şenlik, lkd, linux, penguence, etkinlik

5. Linux ve Özgür Yazılım Şenliği geldi... Şenlik öncesinde yeni sayımızı hazırladık ve Penguence ekibi olarak 13 Mayıs Cumartesi saat 11:30-12:30 arasında C salonunda sizleri bekliyor olacağız. Penguence okur ve yazarları bir araya gelip derginin içeriği ve geleceği konusunda fikir alışverişinde bulunacağız... Haydi penguenler şenliğe...

Mindstorms

2006-05-04T12:37:00.000+03:00

tag: robot, oyuncak, lego

Benim önce elektroniğe ardından da bilgisayara bulaşmamın belki de en önemli nedeni, 10 yaşında çocukken okuduğum bilimkurgu romanlar ve onların içerisinde yer alan robotlar... Sanırım o 10 yaşındaki çocuk hiç büyümedi. Hayatımı kazanmak için en keyif aldığım hobimi, bilgisayar programcılığı, yapıyorum. Kütüphanemin önemli bir kısmını bilim kurgu romanlar kaplıyor. Oyunlara, oyuncaklara ve robotlara hala ilgi duyuyorum. Yukarıda saydıklarımın hemen hepsinin kesiştiği bir yer, bir şey var : Lego Mindstorms NXT. Doğum günüme daha çok var, ama bir bahane yaratıp kendime hediye olrak bu "oyuncak"tan bir adet alacağım... Haa bu arada, bu oyuncağın üzerindeki yazılımlar artık açık kaynaklı...

Durum Raporu

2006-05-02T15:09:00.000+03:00

tag: kişisel, şenlik, motor

Bugünlerde gene bir yoğunluk bir koşturmadır gidiyor. Merakta kalmayın bir durum raporu vereyim dedim :) Öncelikle bugünlerde gündemimi 11-14 Mayıs tarihlerinde yapılacak olan 5. Linux ve Özgür Yazılım Şenliği'nin belirlediğini söyleyeyim. Penguence'nin 5. sayısını şenlik öncesi çıkarmaya çalışıyoruz. Geçtiğimiz ay başladığm diş tedavisi de canımı çok yakarak ve moralimi bozarak sürüyor. İki ylık tedavi süresinin sonunda bir daha derdim olmayacağını bilsem belki bu kadar sıkılmayacağım ama ne yazık ki 3-5 sene sonra aynı işlemlerin tekrarlanması gerekeceği ( köprülerin bu sürelerde değişmesi gerekiyormuş ) bilgisi mutsuz olmama yetiyor. Bu yaz motorize olacağız. Herkesi etsiki altına alan Çin malı motor sevdasına kapılmış durumdayım. Geçen sene arkadaşlarımın sakinleştirmesi sonucu almaktan vaz geçtiğim scooter yerine bu sene daha ciddi olarak vitesli kocaman bir motor almayı planlıyorum. Henüz hangi model ve marka olacağına karar vermedim ama resimdekine benzer bir şey olacak sanırım. Bir yandan motor bakarken bir yandan da B ve A2 sürücü belgelerini almak için kurs sınav ve benzerleri ile uğraşmaktayım.

Etiket Düzenleyici

2006-04-09T10:16:00.000+03:00

tag: firefox, foss, etiket düzenleyici, tag editor, duyuru, blog oyuncakları

Uzun bir aradan sonra, "Etiket Düzenleyici" eklentisi Firefox 1.5 için hazır. Yeni neler mi var?

Firefox 1.5 uyumlu. Artık 1.X serisi desteklenmiyor.
Menü ikonu
del.icio.us tag'larını alma

Kullanmak için tek yapmanız gereken Mozilla Update'den indirmeniz, ardından da Cezve'deki kullanım kılavuzunu okumanız. Beta testi için Arda Çetin'e teşekkür eder, istek ve hata bildirimlerinizi beklerim...

Bahar Geldi

2006-04-06T23:43:00.000+03:00

tag: bloglar, tasarım, bahar

Evet, bahar geldi. Her yer yeşillenmeye başladı. Buna benim blogum da dahil. Önceki tasarım konusunda zaten pek olumlu eleştiriler almamıştım. Sadelik konusunda herkes hemfikirdi ama kırmızı-gri karışımının okunurluktan uzak olduğunu söylüyorlardı. Umarım bu yeni tasarımı beğenirsiniz. Tasarımı üreten, düzenleyen ve dağıtan herkese teşekkür ederim... Ek : Yeni tasarım, IE6'da sorun yaşıyormuş. Bunun için CSS'de bir iki değişiklik yapmak durumunda kaldım. Artık daha düzgün görünüyor, ama size genede Firefox ya da Opera kullanmanızı tavsiye ederim. - Evet evet bahar geldi di mi Cevat abi? - Tabii Benjamin, bak yeşil.

Pardus Kullanıcısı

2006-03-31T10:44:00.000+03:00

tag: pardus, linux, foss

Evet artık bir Pardus kullanıcısıyım. Dere geçerken at değiştirilmez düsturundan yola çıkarak düne kadar, günlük işlerimde kullandığım dizüstü bilgisayarımda ( IBM T42 ) 15 Mayıs 2005'den beri hiçbir ayarına dokunmadan Mandriva 2005 çalıştırıyordum. Penguence'yi yayınladıktan ve iş yerinde yetiştirilmesi gereken işleri teslim ettikten sonra 1-2 gün makinemi kullanmamaya dayanabileceğime karar verdim ve yedekleri alıp, işleme giriştim. Bu kurulum ile birlikte makinemde iki işletim sistemi ömürlerini doldurdu. Hali hazırda fabrika çıkışı yüklü olan Windows'ta kendi halinde bir bölgede yaşıyordu ve bu kurulum sırasında onuda defnettim. Pardus kurulumu gerekli ayarlamalar, yedeklerin geri alınması işlemleri tahminimden çok daha kısa zaman aldı. Ben iki günü gözden çıkarmışken, 3-4 saat gibi bir zaman içinde gerekli herşeyin kurulumu ve ayarlamaları yapılmış oldu. Daha önceki tecrübelerimden kablosuz ağ ile uğraşmayı umuyordum ama sadece 10dk mı aldı :) Mutluyum, gururluyum, Pardus'luyum...

Penguence Sayı 4

2006-03-27T16:05:00.000+03:00

tag: penguence, dergi, lkd

Penguence Sayı 4, sonunda yayında. Az gittik uz gittik, dere tepe düz gittik, döndük baktık bir arpa boyu yol gitmişiz. Evet çok çalıştık ama geç kaldık. Derginin çıkış tarihini epey bir kaçırdık. Neyse sonunda çıktı işte... Bu sayıda ve her sayıda emeği geçen herkese bir kez daha teşekkür eder, yeni sayının çalışmalarına başladığımızı duyururuz... Herkese iyi okumalar...

Mushishi

2006-03-23T14:01:00.000+02:00

tag: anime, otaku'nun yeri, tanıtım

Onlar ne hayvan ne de bitkiler. Onlar tıpkı mikroplar, mantarlar gibi farklı bir yaşam formu. Onlar Mushi'ler. Hayatın köklerine bütün canlılardan daha yakınlar. Genellikle insanların haberdar olmadığı, gözle görülmeyen canlılar. Ginko'da bu canlıları görebilen nadir insanlardan. O bir Mushishi. Mushi'lerin yoğun olarak ilgi gösterdiği biri olarak sürekli yolculuk etmek zorunda. Aksi halde bulunduğu yerde çok fazla Mushi toplanmakta ve o civarda yaşayan canlılar için sorun olmaktalar. Ginko, bir yaşam biçimi olarak yolculukları sırasında karşılaştığı Mushi'leri inceliyor ve bunlardan etkilenen insanlara yardım etmeye çalışıyor. Mushishi'lerin fantastik hikayesi, günlük yaşamın sıradanlığı içerisinde, ki bir mushi ile yaşanan doğa üstü deneyim ne kadar sıradan olabilir ise, dingin ve sadelikle anlatılmakta. Genel olarak grafik kalitesini, özel oalrak ise arkaplan çizimleri çok beğendim. Animenin açılış ve kapanış müzikleri başta olmak üzere genel olarak müzikler de anime kadar başarılı. Künye

Orijinal İsim	Mushishi
Tür	Fantastik Kurgu - Drama
Yayın Yılı	2005
Yayın Tipi	TV + OVA
Bölüm	20+6

Bağlar Mushishi Web AniDB

Yerdeniz Öyküleri

2006-03-20T15:24:00.000+02:00

tag: anime, fantastik, duyuru

Japonya'nın Walt Disney'i sayılan Ghibli Stütüdyoları son yıllarda Ruhların Kaçısı, Howl'un Yürüyen Şatosu gibi bir birinden güzel animelere imza attı. Şimdi de usta Miyazaki'nin oğlu Goro Miyazaki'nin yönettiği şahane bir anime yolda : Yerdeniz Öyküleri. Ursula Le Guin'in "Yerdeniz" serisinden yola çıkılarak hazırlanan "Gedo Senki", Ged'in maceralarını anlatacak. Geçen ay Japonya'nın en uzun trailer'ı olarak meraklılarına sunuldu. Önümüzdeki yaz aylarında yayınlanması planlanan anime için tanıtım çalışmaları şimdiden başlamış durumda. Tanıtım broşürünü içelemek için buraya, trailer'ı izlemek için ise buraya bakabilirsiniz. Ghibli Stüdyoları hakkında daha fazla haber almak için ise Ghibli World'ü öneririm.

Borland, Mandriva ve Gelecek

2006-03-16T16:28:00.000+02:00

tag: linux, kişisel

Programcılığa başladığımdan beri Borland'ın ürünlerinin benim hayatımda çok özel yerleri vardır. Yıllarca bu şirketin ürünü ortamları kullandım. Borland'ın çevresinde toplanmış olan kültürün MS dünyası içinde özel olduğunu dünürdüm. Geçtiğimiz bir kaç yıl içerisinde Borland'ın çevresinde oluşan geliştirici topluluğunu dinlemeyi bıraktığı, kökleriyle ilişkisinin zayflattığı bir gerçek. Ki şirket olarak bunu geçmişte bir kez daha yapmış şirketin adını değiştirmişlerdi, nerdeyse batıyorlardı. Inspire adını hatırlayan var mı? Şimdi de Borland IDE üretmeyi bırakmayı planladığını ve bütün ürünlerini ( Delphi, CPP Builder, C#Builder, JBuilder v.s. ) satılığa çıkardığını duyurdu... Mandrake ( Mandriva )'da gerçek anlamda masa üzerinde Linux kullanmaya başlamamı sağlayan şirketti. Aynı şekilde bu şirketinde hayatta kalma politikası çevresinde bulunan geliştirici-kullanıcı topluluğu üzerine kuruluydu ( Mandrake Club ). Fakat bu yıl mali sorunlarına çözüm olarak bu topluluk ile ilişkilere ayırdıkları kaynakları kaldırma kararı almışlar. Şirketin kurucularından ve topluluk ile ilişkileri yürüten kişi olan Gael Duval'ında işine son verilmiş... Bu şirketlerin kendi kararlarıdır fakat kişisel fikrim köklerini oluşturan topluluğa sırtlarını dönmeleri bu şirketler için stratejik hatadır. Benim gibi bir çok insan farklı ürün tercihlerine başladılar bile... Örneğin Borland ürünlerine alternatif olan ( ki belkide Borland'ın sektörden çekilme kararının nedeni ) NetBeans, Eclipse ve benzeri özgür geliştirme ortamları... Ya da bir masaüstü dağıtımı olarak Mandriva Linux'a en önemli alternatifler Ubuntu / Kubuntu ve benim için Pardus...

Durum Raporu

2006-03-05T13:12:00.000+02:00

tag:tatil, kişisel

Bugünlerde bir yoğunluktur gidiyor. Bari dedim şöyle toplu özet geçeyim de meraklananların merakını gidereyim. Merak etmeyenler nasılsa 2sn içinde bir başka blog'a zıplarlar :) Bilgi Üniversitesi Özgür Yazılım Günleri 24-25 Şubat günleri gerçekleşti. Bir süredir görmediğim kişileri ( mesela kardeşimi :) ) gördüm. Tüm Penguence ekibi ilk kez bir araya geldi. Bunun dışında sunumlar ve etkinlikle ilgili zaten bir dolu şey okumuşsunuzdur diyorum o nedenle yazmıyorum. Eğer okumadıysanız Linux Gezegeni'ni ve Fazla Mesai'yi tavsiye ederim... Ardından küçük bir kış tatili yaptım. Kartalkayada 4 gün boyunca kaydım, yedim, uyudum v.s. İyi bir tatildi. Yeterince dinlendiğimi ( kafa olarak, yoksa bedenimdeki her kas ayrı ayrı ağrıdılar :) sanıyordum ama geri döndüğümde hiçte öyle olmadığını anladım :( Bu arada uzun süreli yatılı misafir olarak Bekir Bey ( 7 kiloluk bir tekir kedi ) geldiler. Eğer anlaşabilir isek bir müddet bende ikamet edecek... Ve işte Penguence 4. sayısı hazırlanıyor, tatilde iken sarkan işler toplanıyor derken hayat devam ediyor...

Blog Okuma Notları

2006-02-23T09:53:00.000+02:00

tag:bloglar, kybele

Güray Onok, Kybele'nin en genç şairi... Kendisiyle, daha başka bir çok kişiyle olduğu gibi, Murat Öksüz sayesinde tanıştım. Birlikte içtiğimiz, sızdığımız da oldu ama ilişkimizin en temel unsuru okumak ve yazmaktı. Tabii bir de şiir.. Kendi anlatımı ile :

"Benim adım Güray Onok. Hep Arturo Bandini olmak istedim ve Emin Kitol gibi yazabilmek. Siz muhtemelen beni tanımıyorsunuzdur. Zaten bunda bir gariplik de yok. Önce tanışalım isterseniz… Günlerden Salı’yı, aylardan Aralık’ı, içkilerden Rakı’yı severim ve çoğu zaman kendime benzerim. ... Şiir kanıma karıştığından beri dünya bir şiir oldu benim için. Yazdım, okudum ve belleğime kazıdım onu. Kendim şiir olamayacağımdan(ne de dünya) sadece insan olmaya çalıştım, insan kalmaya. Becerebildim mi? Şimdilik, muvaffak oluyorum gibi..."

Kısa bir süre önce blog dünyasına adım attı ve işte : Şiir Kanıma Karıştığından Beri, Güzel İnsanlar Tutanağı Kybele şairi iken okumayı pek severdim kendisini, şimdi bir blog yazarı iken de...

Creative Commons @ Türkiye

2006-02-16T16:47:00.000+02:00

tag: linux, gnu, duyuru, lisans, akk / öy

Biliyorsunuz, Ali Işıngör ile birlikte GPL Hastaları "Commonist"ler aranıyor! çağrısı yapmıştık. Umduğumuzun üzerinde katılım olan bu toplantıda bir grup oluşturma kararı almıştık fakat bu kararı yerine getirmekde başarılı olamadık. Ama o toplantıda bahsedilen bir çalışma başarılmış : İstanbul Bilgi Üniversitesi, CC'nin Türkiye temsilciliğini üstlenmiş¹. 24-25 Şubat tarihlerinde yapılacak Bilgi Üniversitesi Özgür Yazılım Günleri'nde de bu konuda bir panel düzenlenmekte... İlgililere duyrulur. Not 1 : FazlaMesai Haberi Not 2 : İlgili diğer bloglarım Özgür Yazılım Lisansları, Toplantı Öncesi Okunacaklar, Toplantı Sonrası Okunacaklar

Yolda

2006-02-07T12:14:00.000+02:00

tag: yol

Bugünlerde yazamıyorum. Kelimelerim mi tükendi? Yazacak bir şey mi kalmadı? Hayır, daha söyleyecek, anlatacak çok şeyim var. Yazmadığım sürede bir dolu şey yaptım, üzüldüm, sevindim, öfkelendim. Yani sizin anlayacağınız yaşıyorum fakat bir türlü yazamıyorum. Ben aslında yazdığım çoğu şeyi, otobüs, minibüs içinde, evden işe, işten arkadaşlarımla buluşmaya giderken yazarım. Bunları aklımda oluşturur, küçük defterlere not alırım¹. Ama projelerimi tasarılarımı da çoğu zaman aynı süreçte yaparım. Yeni bir yazılım için düşünürken, yeni bir yapı kurgularken ya da "acaba hafta sonu parti yapsak mı?" gibi kararları da çoğu zaman yolda veririm². Bugünlerde ise düşünecek o kadar fazla şeyim var ki yol kısa geliyor. Tabiki karar verilmesi gereken bazı şeyleri ertelemek istediğim için de yolları kitap okuyarak geçiştirince, geriye geçiştirilmiş, ertelenmiş işler kalıyor. Yol üzerine düşündüğümde yıllardır tekrar takrar okuduğum Oruç Aruoba'nın Yürüme'si gelir aklıma. İşte ordan bir ~~bukle~~ kuple :

Yol, kendine bir yer bulamamış kişinin özlemidir. Kendi yerini yerleşiklikte bulamayan kişi, onu yolculukta arar.

Not 1 : Bakınız : Molesikin, Moleschino. Not 2 : Tahmin edeceğiniz üzere bu yaznında önemli bir kısmını yolda hazırladım. Ek 1 : bukle değil kuple imiş. Uyarısı için Burak'a teşekkürler.

Rakı Sofrası Filozofu

2006-01-30T21:15:00.000+02:00

tag:sinema, felsefe, rakı, futbol

Geçen akşam Dar Alanda Kısa Paslaşmalar filmini seyrettik. Vizyona girdiğinde seyredememiştim. Çok şey kaçırmışım. Film hakkında bir çok şey söylenebilir, ki sanırım söylenmiştir. Filmde beni en çok çeken ise Hacı karakteriydi. "Hayat fena halde futbola benzer. Kişisel beceri gereklidir ama takımın iyi değilse çok kötü çuvallarsın" fikrini kendi üslubunca, demlendirerek dillendiriyordu. Ağır akademik metinleri çözümleyen, kendi gündemlerine sahip filozoflar yerine "Rakı Sofrası Filozofarı"nı tercih etmişimdir hep. Bir kere hayatın içerisinden damıttıkları, tecrübeyi dillendiriyorlardır. Konu hayatın kendisidir, kurgusal bir sorun değil. İkincisi o yorucu rakı masası mesaisi sırasında kendilerini dinletebilecek kadar karizmatik, dinleyenleri sıkmayacak kadar ölçülü olmak durumundalar. Hem sarhoş hem ayık olmak zor zanaat. Neyse, üzmeyelim kendimizi. Hadi sağlığınıza...

Siberpunk

2006-01-22T21:27:00.000+02:00

tag:edebiyat, bilim-kurgu, cyberpunk, anime

Geçenlerde arkadaşlarımdan biri Ghost in the Shell'i seyretmek istediğini söyleyince bende bir tekrar yapayım dedim. Hala Ghost in the Shell'i bulamadım¹ ama Ghost in the Shell : Innocence, Ghost in the Shell : Stand Alone Complex'i seyrettim. Ardından da siberpunk bilim kurgu türünün yaratıcıları John Brunner'in Şok Dalgası Suvarisi, William Gibson'un Neuromancer, Kont Sıfır, Mona Lisa kitaplarını okudum.² Eğer bulabilirsem, Gibson'ın aynı adlı hikayesinden uyarlanmış ve başrolünde Keanu Reeves'in oynadığı Johnny Menemonic'i bir daha izlemek istiyorum. Aklımda iyi bir film olarak kalmış ama bilemiyorum... Internet, edebiyat türü olarak siberpunk'a aslında çok şey borçludur. Ortada bahsi edilebilecek bilgisayar ağları yokken daha bu türün yaratıcıları tarafından, güvenlik ve güvensizlik üzerine kurgular gelmiştir. İlk kendi kendini üreten yazılım kavramını ( kurt, worm ) Brunner ortaya atmış, Gibson sistem kırıcılar ve güvenlik duvarlarını kurgulamıştır³. Bu arada not düşmeden edemiyeceğim, Wachowski Biraderler'in büyük kolajı "Matrix" insanları o kadar etkiledi ki bu kolajın ardındakileri "aaa Matrix'e benziyor" diye nitelemeye başladılar. Eğer siz de bu kolajın oluşturan yukarıdakilere benzer parçaları tatmadıysanız hemen acilen bir doz öneririm... Son olarak sizleri Şok Dalgası Suvarisinden bir seçimle baş başa bırakıyorum. Teklif edilenleri Evet diyerek kabul ya da Hayır diyerek red edebilirsiniz.

Teklif 1 : Bu zengin bir gezegendir. Dolayısı ile fakirlik ve açlık ona yakışmaz; bunları yok edebileceğimize göre öyle de yapmamız gerekir. Teklif 2 : Biz uygar bir türüz. Dolayısıyla hiç kimse bundan böyle, hep beraber, her birimizin tek tek bilebileceğinden daha çok şey bildiğimiz gerçeği yüzünden, yasadışı bir avantaj sağlayamayacaktır. Ee... Siz oyunuzu nasıl kullandınız?

Not 1 : Arşivi indekslemezsen böyle oluyor. Her DVD'yi açıp içine bakmak gerek :( Not 2 : Arşivimde Sarmal yayınları tarafından yayınlanmış Neuromancer ( Neuromancer ) ve Sınır Noktası ( count Zero ) bulunuyordu. Altın Yayınlarından çıkmış olan Mona Lisa ( Mono Lisa Overdrive ) edinildi. Mona Lisa için sanırım 5 yıl felan beklemişim :) Not 3 : Ev ödevi : Gibson'ın güvenik duvarları ile ( BUZ - ICE ), günümüzde kullandığımız güvenlik duvarları ( Ateş Duvarı - Firewall ) arasındaki ilişki nedir?

Zapatistas InterGalactica

2006-01-03T14:07:00.000+02:00

tag:zapatista, moleskine, politik

Subcomandante Marcos'un "Zapatistas InterGalactica" için ilk yazısı Moleschino'da yayınlandı : Irak'a düşen bombalar, kalplerimize de düşecek...

Bugünkü "HAYIR", güçlüleri zayıflatacak ve zayıflara güç katacak. Bazıları, dünya çapında birçok insanı bir araya getiren bu kelimenin savaşı engelleyip engelleyemeyeceğini, veya savaş başladığında, savaşı durdurup durduramayacağını soruyor olabilir. Ama sorulması gereken soru, "Güçlülerin ölümcül yürüyüşünü durdurabilir miyiz?" olmamalı. Hayır. Sormamız gereken soru şu: Bu savaşı engellemek ve son vermek için elimizden gelen herşeyi yapmazsak, utancımızla yaşayabilir miyiz?

Ayrıca Marcos, yeni bir yürüyüşe, daha doğrusu motor yolculuğuna başlamış durumda. Bütün Meksikayı kapsayacak bu 6 aylık yolculuğun sonunda kendisine katılan halkla birlikte başkent Mexico City'e ile varmayı planlıyor...

Bir Kedi Gördüm Sanki

2005-12-31T16:13:00.000+02:00

tag:pardus, linux, foss

Pardus çıktı... Ben bu ara bir dolu şeye yetişemediğim gibi onun çıkışına da yetişemedim tabi. Ama yeni yıla girerken çalışmaya alışmış bir bilgisayar programcısı olarak, ucu ucuna teslim ettiğimiz kodlar çalışma ortamına alınması için kullanıcılar tarafından son testleri yapılırken ben de elimin altında bulunan test makinelerinden birine Pardus kurup şöyle bir göz gezdirmeye vakit bulabildim. Katkıda bulunan herkesin ellerine sağlık, pek leziz olmuş.

Süt Uyuyunca

2005-12-21T19:31:00.000+02:00

tag:süt, peynir, kitap

Süt ve süt ürünlerini pek severim¹. Bu ürünler içerisinde ise peynirin özel bir yeri var. Çay ve peynir yoksa kahvaltı sofrası da yoktur. Eh meraklı biri olarak bu kadar sevdiğim yiyeceğin ne olup ne olmadığına dair bir kitap olsun ve okumayayım ne ayıp... YKY'den yayınlanmış Artun Ünsal'ın "Süt Uyuyunca - Türkiye Peynirleri" kitabı, peynir yapımına dair teknik bir kitap değil, peynire ve yapımına dair kültürel öğeleri derleyen bir kitap olarak, nasıl olduğunu merak eden ama peynir yapmayı düşünmeyenler tarafından rahatlıkla okunabilmekte. Bu kitap ile peynire dair öğrendiğim en temel şey : Yoğurt bakteriler tarafından, peynir ise enzimler ile yapılır. Hemen burda belirtmeli çoğu peynir aslında yoğurt ya da yarı yoğurttan yapılmakta, tadlanması ve kendine has yapı kazanması için süte çeşitli kültürler katılmakta ve ondan sonra peynir mayası eklenmekteymiş. En basit peynir ise kesilmiş sütten oluşan çökeleğin kurutulması sayılabilirken, çeşit çeşit peynirin, aslında dünya çapında toplamda 10-15 farklı yapım tekniğinin olduğu, 300'ün üzerindeki Fransız peynir çeşidinin, 33'ün üzerindeki Türkiye peynir çeşidinin aslında isimlerinin ya da yapımında kullanılan sütün az biraz farklılığıdan kaynaklanıyor olması çarpıcıydı. Süt ( inek, keçi, koyun, manda ve diğerleri ) mayalanır ardından bu teleme pişirilir, tuzlanır, otla karıştırılır, içine küf katılır, sadece kurutulur, tuluma, tenekeye, bidona, sepete, vakumlu poşete konur ve sonuç olarak olarak soframıza çeşit çeşit peynir olarak gelir. Herbirinin, tadı, dokusu, kokusu farklıdır. Yapım işlemindeki küçük farklılıklar, sonuç üründe büyük farklar haline gelebilmekte. Örneğin aynı teleme pişirilme ve tuzlama miktarına göre kaşkaval ( taze kaşar )², dil peyniri ya da mozerella oluyormuş. Evde kendi peynirini yapmak isteyenlere ise Ekşi Sözlükteki peynir üretme yöntemleri'ni tavsiye ederim. Not 1 : En sevdiğim süt ürünü ise "Sütlaç" :) Not 2 : Taze ve Eski Kaşar aslında yapım yöntemi olarak da bir birinden tamamen farklı iki peynir çeşidiymiş

Bonsai

2005-12-20T19:53:00.000+02:00

tag:bonsai, kişisel, japon

Hayatıma Anime ve Manga'lardan sonra Japon kültürüne ait bir öğe daha girdi : Bonsai. Kendileri Ayten'in doğum günü hediyesi... İnternette şöyle bir dolaştıktan sonra bir bonsai'nin bakımının menekşeden daha hassas ve incelik isteyen bir iş olduğunu kavramış bulunuyorum. Öncelikle bir bonsai saksıda yetişen ve sizin biçimlendirdiğiniz bir cüce ağaç olduğu gerçeği var. Bu da uzun soluklu bir ilişki anlamına geliyor. Bonsai ile ilgili ilk bilgilerim sanırım Karate Kid filminde Miyagi-san'ın uçurum kenarından doğal olarak bodur kalmış ağaç almaya çalışması ve bu sırada da bonsai'ler hakkında anlattıkları. Bu filmden, burada bonsai'ler hakında anlatılanlardan mı yoksa bonsai resimlerinin güzelliğinden mi bilmem bu cüce ağaçlara karşı bir ilgim hep vardı ama edinmeye ve bu sorumluluğu almaya cesaret edememiştim. Daha önce de hediye yolu ile gelmiş ama çok uzun ömürlü olamamış bitki bakma girişimlerim olmuştu. Bu konuda başarısızlığımın en önemli nedeni ise ses çıkarmayan, susadığında su istemeyen bir canlı ile kurulması gereken tek yönlü ilişkide başarılı olamamam her halde... Henüz bonsai'min hangi ağaç olduğunu, yaklaşık kaç yaşında olduğunu ve ona nasıl bakmam gerektiğini bilmiyorum ama özellikle sonuncusunu çok çabuk öğrenmem gerekiyor sanırım... Not : Bu arada galiba blog konularımın arasına bir de "bonsai bakım sanatı" eklenecek :)

Doğum Günü

2005-12-19T16:20:00.000+02:00

tag:kişisel, doğum günü

Bugün doğum günüm. Bir yıl daha yaşlandım ama ihtiyarlamadım... ya da en azından ben böyle hissediyor ya da hissetmek istiyor ya da ne biliyim işte bahane olarak bunu öne sürüp her gün büyüyen kelim ve göbeğimi gizlemek istiyor da olabilirim...

Flickr Oyuncakları

2005-12-14T09:39:00.000+02:00

tag:web oyuncakları

Flickr'ı sanırım artık herkes biliyordur. En başarılı fotoğraf blogu sitelerinden biri - ki bu başarısının sonucunda Yahoo! tarafından satın alındı¹. Flickr'da sakladığınız fotoğraflarla yapabileceğiniz şeylerin bir kısmını Flickr zaten veriyor, örneğin bu blogun sağ tarafından göreceğiniz resim seti gibi. Fakat bunların ötesinde neler yapılabilir derseniz, işte size flickr oyuncakları : İsterseniz flickr'da tuttuğunuz fotoğraflarını mozaik yaparak sunabilir, isterseniz dergi kapağı hazırlayabilir, isterseniz çerçeveleyip duvarınıza asabilirsiniz. Eğer ben flickr kullanmıyorum dersenizde bir bakın çünkü bütün oyuncaklar flickr ile birlikte çalışmak zorunda değil... Not 1 : Bu arada konusunda başarılı bir başka siteyi de del.icio.us'u da Yahoo'nun satın aldığını hatırlatalım. Ayrıca geçtiğimiz aylarda satın almış olduğu masaüstü oyuncakları üreten Konfabulator'un yeni sürümünde Yahoo siteleriyle ( eposta, takvim, adres defteri v.b. ) bütünleşik çalışan araçlar eklendiğini de belirtmeli...

E-Dergi

2005-12-08T15:27:00.000+02:00

tag:dergi, fanzin, blog kardeşliği

Bir müddet önce blogların gazetelerin ve köşe yazarlarının değil fotokopi fanzin dergilerin rakibi olduğunu iddia etmiştim.¹ Fakat elektronik dergilerin doğrudan bildiğimiz basılı dergilerin / süreli yayınların rakibi olduğunu iddia ediyorum. Genel olarak elektronik bir derginin, konvansiyonel bir dergiden basım ve dağıtım dışında işleyiş, üretim ve okur elkileşimi açısında hiç bir farkı yok. Bu noktada bu rekabet konsunda gardını şimdiden alan bir çok konvansiyonel dergi aynı zamanda elektronik sürümlerini de yapıyorlar.² Uzun vadede durum ne olur bilmem ama elektronik dergilerin çok daha fazla gelişeceğini ve okur bulacağını düşünüyorum.³ İşte size takip ettiğim elektronik dergilerden bazıları :

Penguence Penguen yaşam biçimi dergisi.
e-Lapis Linux sevenlerin dergisi
Free Software Magazine Özgür yazılım dergisi
Tux Magazine Yeni linux kullanıcısının dergisi
O3 Kurumsal özgür yazılım çözümleri dergisi

Internette yer alan Türkçe içeriğe sahip gazete ve dergilerin listesine ise burdan erişebilirsiniz. Not 1 : Bu konuda Blog Kardeşliği bir adım daha öteye geçip e-gazete çalışmasıyla rekabet gücünü arttırmakta :) Not 2 : LinuxWorld, National Geographic v.b. Not 3 : Burda bir çelişkim olduğu doğrudur. Eğitim sürecim ve alışkanlıklarım nedeniyle hala elle tutabileceğim, koltuğuma uzanarak ve hatta arada uyuklayarak okuyabilceğim şeyleri tercih ediyorum.

Penguence 3

2005-12-07T20:16:00.000+02:00

tag:penguence, dergi, lkd

Linux Kullanıcıları Derneği'nin elektronik yayını, penguen yaşam biçimi dergisi Penguence'nin 3. sayısı yayınlandı. Bir teknik bilgisayar dergisi olmanın ötesinde özgür yazılımı, açık kaynak felsefesini ve paylaşımı yaşam biçimi olarak algılayan duruşu ile Penguence önemli bir boşluğu dolduruyor. Bu sayıda dosya konusu Türkiye'de geliştirilen ilk Linux dağıtımı projesi olan Turkuaz GNU/Linux işleniyor. Ayrıca kamuda birlikte çalışılabilirlik esasları, özgür yazılım ve para kazanmak, "özgürlük" kavramı, Linux'da ses ve müzik teknolojileri, sayısal güvenlik ve değişen dil konularına yer veriliyor. Özgür yazılım yayınları ile dikkat çeken Açık Akademi Yayınevi de dergide bir röportaj ile yer alıyor. PDF formatında yayınlanan derginin, düşük hızlı internet erişimli okurlar için dergide yayınlanan makalelerin HTML sürümü de bulunmaktadır. Ayrıca eski sayılarına da aynı adresten erişilebilmektedir. Dergi çalışmalarına katkıda bulunmak isteyenler LKD edergi çalışma grubuna üye olabilirler. Herkese iyi okumalar...

Doğum Günü

2005-12-02T16:57:00.000+02:00

tag:bloglar, blogger, blog kardeşliği

Yaklaşık olarak bir yıl olmuş, blog tutmaya başlayalı. İlk olarak 1 Kasım 2004'de JRoller'da blog tutmaya başladım fakat Türkçe karakterlerle olan sorunu nedeniyle kısa süre sonra Blogger'a geçtim. 10 Aralık 2004'den bu yana, bu adreste blog tutuyormuşum... Bu süre içerisinde toplam 146 yazı yazmışım ve del.icio.us taglarıma görede içerik olarak ilk on aşağıdaki gibi :

30 bloglar
24 linux
24 tanıtım
23 duyuru
22 kişisel
18 günün...
15 internet
12 uygulama
11 anime
10 etkinlik

Farketmiş olacağınız gibi blogumun doğum günü şerefine uzun zamandır yapmak istediğim tasarım değişikliğini yaptım. Umarım beğenirsiniz.

Gılgamış

2005-11-30T12:19:00.000+02:00

tag:edebiyat, destan, tanıtım

Bilinen en eski edebi metinlerden biri. Tarih kadar eski¹. Konusu ise insanlık kadar eski : Ölüm korkusu! Gılgamış, 3'te 2 tanrı, 3'te 1 insan olan Sümer / Akad krallarından biridir. Birlikte maceralara koştuğu arkadaşı Enkidu'nun ölümünden etkilenmiş ve ölmemek için çareler aramaya başlamıştır. Bu konuda başarılı olan tek kişiden, Tufandan kurtulan Utnapiştim'den, bunu nasıl başardığını öğrenmek üzere yola koyulur. Sonunda eline geçen ise ölümsüz olamayacağı ama belirli bir bitkiden yer ise ömrünün uzayacağını bilgisidir. Bulduğu bitkiyi ise güvensizliğinden ötürü kaybeder. Yapı Kredi Yayınları tarafından yayınlanan destanı, elegeçmiş Akadca ve Sümerce tabletlerden Fransızcaya, Asurbilimci Jean Bottéro, Fransızcadan da Türkçeye Orhan Suda çevirmiş. Vikipedi : Gılgamış Destanı Not 1 : Tarih yazı ile dolayısı ile Sümerde başlar :)

Web Uygulamaları

2005-11-29T11:10:00.000+02:00

tag:web 2.0, web oyuncakları

Aşağıda bugünlerde büyük bir keyifle kullandığım web uygulamarı var. Her başlık altında alternatif bir çok uygulama bulunuyor tabiki, ayrıca kullanmıyor olduğum için hiç listeye girmemiş uygulama gruplarıda var : E-Posta grupları, Forumlar, Kişisel bilgi ( PIM ) uygulamaları, Video veri tabanları, Veri tabanı uygulamaları, Hesap tabloları v.b. Sadece bir web tarayıcınız ( tabiki Firefox tercih sebebi ) ve internet bağlantınız olması, bu uygulamaları kullanmanız için yeterli. İnternet masaüstü : Netvibes Kelime işlemci : writely Eposta : GMail, Yahoo! Mail Arama motoru : Google, Yahoo! Adres Defteri : del.icio.us Blog : Blogger Ansiklopedi : Wikipedia Fotoğraf : Flickr Web Disk : Openomy

Tarayıcılar

2005-11-24T00:47:00.001+02:00

tag:tarayıcı, web 2.0, duyuru, firefox

dotKDE'nin haberine göre çekirdek KDE geliştiricilerinden George Staikos'un önayak olduğu internet tarayıcıları güvenliğine dair bir toplantı yapılmış. Opera, Mozilla, Microsoft'un temsilcilerinin katıldığı bu toplantıda tarayıcıların güvenik özelliklerine dair ortak kararlar alınmış. Buna göre Opera, Firefox, IE7 ve Konqueror artık güvenli site, güvensiz site ayrımını, adres çubuklarının rengini değiştirerek yapacaklarmış... Ayrıca açılan tarayıcı ekranlarının adres çubukları kapalı olamıyacakmış... Bu toplantıda beni en çok şaşırtan ise Microsoft'un ismini görmek. Ne diyelim hayırlısı olsun. Umarım bu ortak davranma girişimi başarılı olur da W3C, ECMA ve diğer standart belirleyici kuruluşlarının standartlarına da uyumluluk gösterirler. Ardından da JavaScript için standart bir DOM sunarlarsa Ajax ve Web 2.0 uygulamalarının geliştirilmesini çok kolaylaştırmış olurlar. Bir de XUL destekleseler diyeceğim ama çok şey istemiş olurum dimi?

Blog Okuma Notları

2005-11-18T14:23:00.000+02:00

tag:bloglar, moleskine, defter, buzdolap

Moleschino, Ali Işıngör'ün duyurusunda belirtiği hali ile :

Bilgisayarların çıkmasından sonra kalemi kullanmayı unutmayanların, masasında ya da üstünde bir yerlerde hep bir kurşun kalem ve silgisi olanların defteridir Moleskine. Onu bu nedenle de çok seviyoruz. Çünkü anlatacak çok şeyimiz var... Bu nedenle yeni bir site kurduk. Adını da bu defterlerin ilk adlarından biri olduğu varsayılan Moleschino koyduk. Şimdilik pek bir yazı yok ama inanın, anlatacak çok şeyimiz var... Eğer siz de kafanıza sık sık bir şey takılıp, onu araştırıp öğreninceye kadar rahat edemeyenlerdenseniz, sizi de aramıza bekliyoruz. Popüler kültüre dair, edebiyata dair, bilime dair, çizgiromana ya da ne bileyim işte hayata dair anlatmak istediklerini yazacağınız bir "akıl defteri"miz var artık. Arada sırada, gerçek defterlerden sayfalar da koyacağız elbet :)...

Pek memnun oldum, pek beğendim. Aslında tanımlamaya uyduğunu düşünen biri olarak, hemen gidip akıl defterinde payıma düşen sayfaları karalamam lazım sanırım... Yeri gelmişken yazmakta fayda var. Moleskine, A. Murat Eren bahsedene kadar adını bilmediğim, varlığından haberdar olmadığım bir defter. Masasında, çantasında mutlaka defter ve kalem bulunduran, bütün teknolojik alet edevata olan doğal düşkünlüğüme rağmen, düşünürken en hızlı ve kolay yöntem olarak hala kalem ve kağıdı gören biri olarak¹, bilmiyor olmaktan utanmadım değil ama bir yandan da kendimi tanıdık bir ortamda hissettim. Sizlere yıllardır kullandığım, büyük ihtimalle sizlerinde kullandığı, ajandaları hatırlatmak iserim. Özellikle yılbaşlarında firmaların eşantiyon olarak hazırlattığı, o firmanın hedef kitlesi olmamanıza rağmen bir şekilde elinize geçmiş olan bu ajandalar, karton kapaklı, küçük boyutlu olmaları nedeniyle kolay taşınabilen, çabuk yıpranmayan, eşantiyon olmaları nedeniyle de olabilecek en ucuz defterler olması ile bir dönemin en tercih edilen akıl defterleriydi. Not 1 : Fakat alternatif arayışlarım sürüyor :) *** Sadece defterler mi? Buzdolapları da artık blog malzemesi... Buzdolabınızın resmini çekiyor, sizin için anlamını ifade eden bir yazı ile gönderiyorsunuz. Yayınlandığı andan itibaren, buzdolabınız artık kamunun malı oluyor² ve meraklıları tarafından gözlem altına alınıyor... Aslında buzdolabı bir RSS kaynağı sağlasa, değişiklik olduğunda, mesela meyvesuyu soğudu gibi, güncellense, sizde bunu haber alıp buzdolabının yolunu tutsanız. Hani Java dili bu amaçla geliştirilmişti, buzdolaplarında, çamaşırmakinelerinde felan kullanılacaktı... Not 2: Aslında kimin malı olduğu pek belli değil gönderdiğiniz fotoğraf üzerindeki bütün haklarınızı devrettiğinize dair bir uyarı var ama bunları devir alanın nasıl bir hak iddia ettiği açık değil...

Zemberek Web

2005-11-12T23:21:00.000+02:00

tag:zemberek, foss

Geçenlerde keşke Zemberek'in webden kullanılacak bir yöntemi olsa da kullansak dediydim, Ahmet'de üzerinde çalışıyoruz demişti. İşte yapmışlar. Zemberek Web'in deneme sürümünü hazırlamışlar. . Teşekkürler...

GAP Gezisi

2005-11-12T08:50:00.000+02:00

tag:GAP, gezi

Bayram tatilini fırsat bilip Ayten'le birlikte GAP turuna çıktık. 4.5 gün içinde 6.5 şehir gördük :

Adana
Antep
Adıyaman
Urfa
Mardin
Batman
Diyarbakır

Bu şehirlerin hepsinde gezip tozmadık tabiki. Yoğun, hızlı bir program vardı. Örneğin Batman'ın sadece içinden geçtik. Fakat bazı ilçeleri özel olarak ziyaret ettik : Birecik, Halfeti, Kahta, Hasankeyf, Harran, Midyat gibi. Bütün geziyi derleyip toplayıp bir "Güneydoğu Anadolu Efsanesi" anlatmak aklımdan geçmedi değil ama sizlerin sıkılacağını düşünerek vazgeçtim.

Gidilip görülmesi gereken yerler olduğunu düşünüyorum, özellikle Mardin'i pek beğendiğimi söylemek isterim. Fotoraflar için Flickr'ı ziyaret edebilirsiniz...

Web Oyuncakları

2005-10-31T16:39:00.000+02:00

tag:web 2.0, ajax, web oyuncakları, zemberek

Takip ettiğim Web 2.0 bloglarından biri bugün beni ilginç bir uygulamaya yöneltti : Jacuba. Web üzerindeki düz metin giriş alanlarında kullanabileceğiniz ajax tabanlı bir uygulama. Heceleme kontrolü ve sözlük işlevleri var. Uygulama ilginç fakat yeni değil. Bu beni acaba Zemberek tabanlı benzeri bir servis'in ihtiyaç duyacağı ağ genişliği ve işletme maliyeti ne kadar olur diye düşünmeye sevk etti. Biliyorsunuz Zemberek Türçe için bu işlevleri yerine getiren Java tabanlı bir kütüphane ve hali hazırda Open Office Türkçe ve Pardus içerisinde kullanılıyor. Türkçe için de Jacuba benzeri bir uygulama / servis olsa, internet üzerinden yazdığım yazıları daha düzgün bir Türkçe ile yazsam sizcede güzel olmaz mı? Hazır konu web üzerinde yazı yazmakan açılmışken, Writely'den de bahsetmek lazım. Writely, bir veya daha fazla kişini aynı doküman üzerinde çalışabilmesini ve bunun internetde saklanması ve yayınlanmasını sağlayan bir uygulama. Bildiğimiz wiki uygulamalarından farklı olarak burada herkes kendi hesabı ile sisteme girip, yazdığı yazıların kimlere açık olacağını, yayınlanıp yayınlanmıyacağını kendisi seçebiliyor. Yani aslında bir yayın ortamından daha çok web kelime işlemcisi olmak amacıyla yola çıkmış bir uygulama. Ayrıca Netvibes'da, ortak bir çalışma ile, GMail modülüne benzer bir modül geliştirilmiş. Böylece Writely'de yazdığınız yazıları Netvibes'da görebiliyor, yani internet masaüstünüz ile internet kelime işlemcinizdeki yazılarınızı takip edebiliyosunuz.

Tide-Line Blue

2005-10-27T17:05:00.000+03:00

tag:anime, otaku'nun yeri, tanıtım

Dünya nükleer savaş sonrasında yörüngesinden oynamış ve güneşe olan eğimi değişmiştir. Bunun sonucunda da kutuplardaki buzlar erimiş, karaların ve dünya nüfusunun %90 suların altında kalmıştır. Bu felaketten kurtulanlar, barış içinde yeni bir dünya oluşturmanın yollarını ararlarken, farklı yollar ve görüşlerle birbirlerinden ayrılırlar. Gould askeri geçmişiyle insanların ancak silah zoruyla yola getirileceğine karar verir ve yeni kurulan Birleşmiş Milletlere savaş ilan eder. Keel ve Teen ise bir birlerine zıt kişiliklere sahip ikizler olarak bu karmaşanın tam ortasında kendi kararlarını vermek, yollarını çizmek zorundadırlar.

Görece kısa bir seri olamasına rağmen karakterlerin bolluğu ile göz doldurmakta. Bilim kurgu bir anime olarak mekanik araç gereçlerde ve genel olarak mekanlarda oldukça gerçekçi. Hikaye örgüsü içerisinde olayların ciddiyeti ve komik öğeler iyi harmanlanmış. Grafik kalitesi ise benim özellikle beğendiğimi belirtmeliyim.

12 bölüm + 1 OVA'dan oluşan bu seri Japonya'da TV Asahi tarafından yayınlanmış ve henüz tamamlanmış durumda.

Künye

Orijinal İsim	Tide-Line Blue
Tür	Bilim Kurgu - Drama
Yayın Yılı	2005
Yayın Tipi	TV
Bölüm	12+1

Bağlar Tide-Line Blue AniDB

Linux Çalışan CD'ler

2005-10-26T12:28:00.000+03:00

tag:linux, Pardus, Slax, Knoppix, Çalışan CD

Linux kullanmak ya da en azından denemek istiyorsunuz, fakat hali hazırdaki sisteminize de dokunma riskine girmek istemiyorsunuz. İşte Çalışan CD'ler tam da sizin için. Çalışan CD'ler sadece Linux'a yeni olanlar için mi tabiki değil. En yeni uygulama sürümlerini denemek ( örneğin Klax ), sistem kurtarmak, güvenliğinden şüpheli olduğunuz makinelerde ( örneğin internet kafelerde ) temiz işletim sistemi olarak kullanabilirsiniz. Bir çok çeşit Çalışan CD mevcut fakat bunların içinden bir kaç tanesinden bahsetmek isterim : Tabiki birinci sırada Pardus Çalışan CD var. Pardus işletim sisteminin neler içerdiğine dair fikir edinilmesi için hazırlanmış bu CD'yi kullanarak Türkçe bir Linux sürümü deneyebilirsiniz. Pek yakında Pardus Kurulan CD gelecek. Bu sürümün içerdiklerini denemek isterseniz, size hazırlanmış rootfs'leri önerebilirim. Çalışan CD'lerin en meşhur ve her derde deva olanı : Knoppix. Artık iki sürümü var. CD ve DVD olarak. DVD versiyonunda yok yok. Yaklaşık 8GB uygulama ile Özgür yazılım dünyasında ne varsa bu DVD'nin içerisinde bulabilirsiniz. Debian tabanlı olan bu CD/DVD'yi isterseniz sabit diskinize kurabilir ve Debian paketlerini kullanarak istediğiniz gibi özelleştirebilirsiniz. Slax ise benim yanımda taşımaktan hoşlandığım Mini CD dağıtımı. 177MB toplam büyüklüğe sahip bu dağıtımı 200MB'lik küçük CD'lere yazıp kullanabilirsiniz. Daha küçük özelleşmiş sürümleri de bulunmakta. Slackware tabanlı olan bu dağıtımı isterseniz ek modüllerle zenginleştirip, temel ayarlarını özelleştirip kişisel Çalışan CD'nizi hazırlayabilirsiniz.

OpenOffice 2.0

2005-10-23T22:35:00.000+03:00

tag:openoffice, linux, mandriva, foss

Cumartesi günü OpenOffice'in hem 5. yılını hem de 2.0 sürümünün çıkışını bir gurup OpenOffice sever olarak bir araya gelip kutladık. Pasta yedik, sohbet ettik. Toplatıyı düzenleyen OpenOffice Türkiye grubu, Türkçe OpenOffice 2.0'ın Windows ve Linux dağıtımlarının olduğu bir CD hazırlamış. Bu CD'den bir adet edinmiş biri olarak 100MB dolaylarında bir indirme işleminden kurtulmuş oldum. Bu CD'nin içerisinde bulunan bir kaç farklı dağıtım türünden ( Linux için DEB, RPM ve TGZ ) rmp olanını seçerek Mandriva 2005 LE sistemime kurmam bir kaç dakikamı aldı. Ayrıca, farklı Linux dağıtımları için hazırlanmış sistem entegrasyon paketlerinden Mandriva için olanını seçtiğimde, uygulama menüleri, ikonlar, kısa yol tuşları v.s. otomatik olarak ayarlanmış oldu. Hızlı bir göz gezdirme sonucunda, ilk etkilendiğim şey, açılış hızıydı. 1.x serisine göre oldukça hızlı açılmakta. İkinci olarak ise OpenOffice Base uygulaması geliyor. OpenOffice ailesine yeni katılan bu uygulama, eğer isterseniz dosya olarak bir veri tabanı tutabilmenizi ( HSQLDB ) sağlarken, isterseniz JDBC yoluyla istediğiniz bir veri tabanına bağlanarak, Sorgu, Form ya da Rapor hazırlamanıza olanak sağlıyor. Örneğin MobilCRM'in Firebird veri tabanına bağlanıp, kişiye özel rapor üretmek artık çok kolay :) 2.0 sürümündeki yenilikleri öğrenmek için işe Özellikler dokümanından başlanabilir. Türkçe olarak bu uygulamayı kullanmamızı olanaklı kılan OpenOffice Türkiye'ye ve geliştiren herkese kendi adıma çok teşekkür ederim.

Firefox Eklentisi - Etiket Düzenleyici

2005-10-20T11:12:00.000+03:00

tag: firefox, etiket düzenleyici, tag editor, akk/öy, duyuru

İlk Firefox eklentimi yazdım ve eklenti listesine gönderdim. Şu anda onay bekliyor. Eklentinin yazılış nedeni tamamen ihtiyaç. Biliyorsunuz, bir süre önce Burkina Fasa Fiso'da görüp ( ki Ali Işıngör'de taksimetre'den almış ), del.icio.us ve tecnorati üzerinden blog yazısı etiketlemeyi kullanıyorum. Fakat bu etiketlerin bağlarını yazım kurallarına uygun olarak elle, çoğu zamanda kopyala-yapıştır'la yapıyordum. Geçenlerde bloglar üzerinde gezinirken JavaScript ile yapılmış basit bir uygulama gördüm. Siz etiketinizi yazıyorsunuz o gerekli bağ kodunu üretiyordu. Fakat bu üretilen kod benim kullandığım gibi del.icio.us + technorati için bağ üretmiyordu. Ben de acaba bir tane yazsam, üstelik de bunu bir Firefox eklentisi olarak yazarak Firefox'a nasıl eklenti üretildiğini de öğrensem diyerek başladım. Sonuç olarak Etiket Düzenleyici ( Tag Editor ) eklentisi yazıldı. Yaptığı iş kısaca, seçeneklerde belirlediğiniz etiket sistemine göre girmiş olduğunuz etiketlerden gerekli HTML kodunu üretiyor, siz de bu kodu kopyalayıp blogunuza yapıştırıyorsunuz. Örneğin bu girdinin etiketleri bu eklentiyle oluşturuldu. Tabiki geliştirme devam ediyor. Sırada

üretilen bağ kodlarının daha esnek olması için, seçeneklerin arttırılması
etiketlerin, saklanıp, daha sonra kolayca seçilebilmesi

var. Ayrıca sosyal ağ için bağ üreten benzeri başka bir düzenleyici daha yazsam nasıl olur acaba diye de düşünüyorum. Not : Detaylı kullanım kılavuzu ve geliştirme süreci pek yakında Cezve'de yer alacak.

OpenOffice Partisi

2005-10-19T11:39:00.000+03:00

tag: duyuru, parti, openoffice, akk/öy

OpenOffice Türkiye grubu, OpenOffice 2.0'ın çıkışını tüm dünya ile birlikte parti vererek kutlamaya karar vermiş. 22 Ekim 2005 Saat 13:00'de Taksim Kafka Kafe'de buluşmak üzere...

OpenOffice.org 2.0'ın çıkışı ile birlikte kutlamalar tüm dünyada yapılacak. Bizde OpenOffice.org Türkiye olarak bunun Türkiye ayağını yapmaya karar verdik. Bu amaçla hem yeni OpenOffice sürümünü kutlamak hem de sohbet edip kaynaşmak için İstanbul Taksim'de 22 Ekim 2005 Saat 13:00'de başlayacak bir etkinlik düzenliyoruz. Partiye herkes davetlidir. Katılım ücretsiz olup, herkes kendi giderini karşılayacaktır. Tarih: 22 Ekim 2005 Saat: 13:00 Yer: Kafka Cafe, Yeniçarşı Caddesi No:26 Kat:2 Taksim İstanbul (Galatasaray Lisesi'nin hemen yanı, aynı zamanda geçen haftalardaki GNU-CC lisans toplantısının yapıldığı mekan)

Toplantıya katılmak isteyenler, sırf bu amaçla açılmış olan blog'a ya da OpenOffice Türkiye forum sayfasına yorum bırakabilirler...

Blog Okuma Notları

2005-10-17T20:08:00.000+03:00

tag: bloglar, Web 2.0

Bir süredir yazmayı planlıyordum ama bir türlü olmadı. Biliyorsunuz geçenlerde bir Web 2.0 konferansı yapıldı ve bu konuda bir dolu blogda yazılar, yorumlar yazıldı, tartışmalar yapıldı. Bir sürü şirket yeni uygulama ve servislerini tanıttılar. Biraz internet arama motorlarını cırmaladığınızda bir dolu bağ geliyor. Ben bunların içerisinden özellikle bir tanesini, Tim O'raily'nin Web 2.0 Nedir? makalesini duyurmak isterim. Web 2.0 ve çevresindeki teknolojilerin neler olduğunu, klasik web uygulamalarından ( Web 1.0 ) ne farkları olduğunu oldukça sade bir şekilde tanımlamakta. Web 2.0 ve Ajax konularını takip etmek istiyorsanız en detaylı haber, duyuru ve yorumları edineceğiniz birinci adres olarak Web 2.0 Çalışma Grubu'nu, ardından da TechCrunch, Ajaxian'ı öneririm. Ayrıca Ajax Dünyasını da takip etmekde fayda var. *** Blog oyuncağı sayılır ama bahsetmeden geçemiyeceğim. Google'ın ardından Yahoo'da Blog arama motoru işine girdi. Ayrıca Google başta olmak üzere bir çok şirket, tag ve yerimi katalogları, sosyal ağ ürünleri geliştiriyorlar. Bu hizmetleri ilk vermeye başlayan site ve şirketleri ise daha zorlu rekabet koşulları ile baş etmek için zorlu çalışma koşulları ya da bir çoğunun başına geldiği gibi büyük bir şirket tarafından satın alınmak bekliyor. *** Benim sevgili internet masaüstü uygulamam netvibes gelişmeye devam ediyor. Yeni eklenen yerimi modülünü büyük bir hevesle bekliyordum. Bir denemenizi tavsiye ederim. Gelişmelerle ilgili son haberleri ise uygulama blogundan alabilirsiniz. *** Küçük elektronik alet edevatı 10 ile 100 yaş arasındaki hangi erkek çocuk beğenmez, kendisinin de olsun istemez ki? İşte Technotrend bunlardan bir demet sunuyor. Bir gidip bakmakta fayda var.

Amat

2005-10-16T17:05:00.000+03:00

tag: edebiyat, roman, kitap, duyuru

Uzun İhsan Efendi namlı İhsan Oktay Anar'ın, Puslu Kıtalar Atlası, Kitab-ül Hiyel ve Efrasiyab'ın Hikayeleri eserlerinden sonra uzun zamandır hasretle beklediğimiz, Kuşunlu Mahzen Katibi Hamamcı Musa Efendi'nin Tezâkirü'l Mücrimin, Rûznaçe Kisedârı Ölügözlü Cuma Bey'in Kamûsü'l Desais, Kuşçubaşı Halifesi Kuyruklu Rıza Çelebi'nin Kitabü'l İber, Masraf Kâtibi Kuzgunî Halim Efendi'nin Silsiletü'l Havadis ve Vakanuvis Şaşı İkram Efendi'nin Kevaşifü'l Melânet ve'l Habâset isimli eserlerini kaynak göstererek, ölüme ve ölümsüzlüğe dair bir deniz macerasını naklettiği yeni kitabı Amat'ı, büyük bir heves ve heyecan ile kıraat ettim. Her zamanki gibi pek lezizdi. Doğal olarak, herkesin okumasını hararetle tavsiye ettiğim bu kitaptan, şöyle küçük, tadımlık bir cümleyi de nakletmeden geçemiyeceğim :

İksiri içer içmez Kızılcahamam'ın Dağardı köyünde doğduğunu, anasını, babasını, dayısını, amcasını, macera tutkusuyla evden kaçıp Gelibolu'ya hicret eylediğini, gabyar olarak iki yıl çalıştığı yelkenliyi, öldürdüğü lostromonun kuşağından aldığı kesedeki akçelerin sayısını, Galata'da Eflatunî bir aşkla sevdiği o fahişeyi ve en sonunda da kendi adını unutuverdi!

Not : Bu duyuruyu asıl yapmak istediğim yer Okumaevi idi ama sitenin açılmasını bekleyemedim. Neyse herkese iyi okumalar...

Ayrılık sevdaya dahil!

2005-10-11T16:17:00.000+03:00

tag: edebiyat, şiir, hüzün

Çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var Öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil Çünkü ayrılıklar da sevdaya dahil Çünkü ayrılanlar hala sevgili

Toplantı Sonrası Okunacaklar

2005-10-11T09:37:00.000+03:00

tag: linux, gnu, duyuru, lisans, akk / öy

GPL Hastaları ve "Commonistler" Cumartesi günü toplandık. Toplantıya katılım çok sevindiriciydi. Burdan alınan şevkle bir sonraki toplantıyı organize etme ve bir eposta listesi hazırlama kararı alındı. Cumartesinden bu yana tabiki toplantı ile ilgili yazılar yazıldı, fotoğraflar yayınlandı. Yukardaki iki bilgi dışında gerisini bir daha tekrarlamak yerine size o yazıları listeleyeyim - tabiki Ali Işıngör kadar iyi yazamayacak olmamında bunda etkisi var :)

Burkina Fasa Fiso Halk Cemahiriyesi : Son yılların en güzel toplantısı
FZ Blogs : Toplantı, konser, makale düzenleme, kitaplar…
There is no silver bullet.. : GPL, CC, Türkiye..

Fotoğraflar içinde A. Murat Eren galerisine göz atabilirsiniz.

Şimdi Okullu Olduk

2005-10-06T15:36:00.000+03:00

tag: kişisel, okul

Üçgün uğraştıkdan sonra sonunda bugün kayıt işlemlerimi tamamladım. Artık İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Bilim Tarihi Bölümü öğrencisiyim. Kayıt olmak, benim için her zaman zor olmuştur. Mutlaka listelerde istenmeyen ek bir bir evrak almam gerekmiştir. Bu seferde öyle oldu. Afla gelen öğrencilerin askerlikle ilişkisi olmadığına dair belge alması lazımmış. Askerlik şubesine gittiğimde ise 2000 yılından bu yana yedeklik yoklaması yaptırmadığım ortaya çıktı. Bir de onla uğraşmam gerekti. Ayrıca lazım evrak listesinde 4 adet olan fotoğraf, afla gelenler için 12 adetmiş. Tabiki afla gelen öğrencilerin bunları ek olarak getirmesi gerektiğine dair hiçbir yerde uyarı, yazı v.s. birşey asılı değil. Her birini lazım olduğunda öğreniyor ve edinmek için uğraşıyorsunuz. Bütün hepsinden sonra ise, İstanbul Üniversitesi'nde Bilim Tarihi Bölümü artık olmadığından ( kapatıldı ), dersleri ( toplam 14 adet ) nerden nasıl alacağımla da henüz belli değil. Haftaya Salı günü eski bölüm hocalarımla görüşüp nasıl bir yol izlemek gerektiğini öğreneceğim. Not : Kayıt oldum ya, artık kanatlandım, uçuyorum.

Toplantı Öncesi Okunacaklar

2005-10-03T21:23:00.000+03:00

tag: linux, gnu, duyuru, lisans, akk / öy

GPL Hastaları "Commonist"ler aranıyor! çağrısına gelen, hiç beklemediğimiz yoğunluktaki ilgi, beni pek sevindirdi. Sanırım bu konuda gerçekten güzel işler çıkacak ortaya... 8 Ekim Cumartesi günü toplantıya gitmeden önce okumuş olmam gerektiğini düşündüğüm bir liste hazırladım. Bir kısmı yeni aramalar, bir kısmı eskiden okunmuş ama yeniden okunması gerekenler, bir kısmı konuyla doğrudan ilgili olmasada, yola nerden çıktığımızı hatırlatmakta olduğu için en azından gözden geçirmekte fayda olan, siteler, makaleler, yazılar, duyurular. İlgilenenlerle paylaşayım istedim...

Not 1 : İşin Türkiye hukuku ile ilgili kısmını toplantıya gelecek avukatlara bıraktım :). Not 2: Kafka Kafe, Galatasaray Lisesinin hemen yanından aşağı inen yol üzerinde biraz aşağıda sağda.

Özgür Yazılım Lisansları

2005-10-02T01:00:00.000+03:00

tag: linux, gnu, duyuru, lisans, akk / öy

Bir süredir, açık kaynak kod / özgür yazılım lisanslarının Türkiye'de geçerliliği konusunda düşünüp duruyordum. Hatta düşünmekle yetinmeyip, "Geçerli midir, değil midir? Peki diyelim ki mahkemelik olduk ne olacaktır?" gibi sorularla, sevgili arkadaşım ve avukatım Fırat Işıldak'ın da kafasını şişiriyordum. Cevap olarak, geçerliliklerinin garanti altına alınmaları için öncelikle resmi çevirilerinin yapılması gerektiğini ama gene de bu konuda daha fazla araştırma yapmak lazım olduğunu söyledi. Bu sırada, kullandığı Creative Commons lisansının Türkçe çevirisini yaptırmayı düşününen Ali Işıngör'ün "Adalet edebiyatın da temelidir" başlıklı yazısını okuyup, benim de benzer dertlerim olduğuna dair bir eposta attım. Ardından geçen hafta içerisinde gerçekleştirdiğimiz bir görüşme ile bu konuda neler yapılabileceğine dair ilk girişimin, bloglar üzerinden, 8 Ekim Cumartesi 2005 tarihinde Taksim Kafka kafede saat 13:00 itibari ile bir toplantı çağrısı yapmak olmasına karar verdik. Uzun lafın kısası, eğer açık kaynak kod / özgür yazılım kavramlarına inanıyorsanız, bu yazılım ve ürün lisanslarının Türkiye'de geçerli olmasını istiyorsanız, bu konuda birşeyler yapmak istiyorsanız, neler yapılabileceğine dair bilgi ya da fikir sahibi iseniz, bekleriz efendim... Konumuz, öncelike GNU GPL, GNU LGPL, GNU FDL ve CC lisansları olmak üzere mümkün olan bütün özgür lisansların Türkiye'de geçerli olması konusunda neler yapabiliriz, neler yapılmalıdır... Yer Taksim Kafka Kafe, tarih 8 Ekim Cumartesi, saat 13:00. Kıyafet zorunluluğu yoktur... Açık adres ve diğer detaylar en kısa zamanda bildirilecektir. Ek : Bu toplantıya katılmak isteyenler GPL hastaları ve "Commonist"ler aranıyor! çağrısına yorum olarak isimlerini bırakırlarsa çok seviniriz...

Focus

2005-09-30T10:00:00.000+03:00

tag: linux, pardus, duyuru, dergi

Ekim sayısının kapak konusu Pardus olunca tahmin edeceğiniz üzere hemen edindim bir tane. Fakat itiraf etmem lazım ki dergiye şöyle bir göz gezdirdikten sonra ilk okuduğum kısım dergi değil "Kayıp Kentin Sokak Haritası" eki, ardından da Toroslarda yetiştirilen Lamalar hakkındaki yazıydı... "Kayıp kentin sokak haritası" eki bugün içinde yaşadığımız İstanbul'un, bundan 1500 yıl önce nasıl olduğunu hayal etmek isteyenlere... Ali Işıngör'ün, özelde Pardus, genelde ise Linux ve özgür yazılım hakkında ki yazısı, Pardus'un çıkışını ve çıktığı gibi de Türkiye gündemini karıştırmasını dört gözle beklediğimiz şu günlerde, bir açılış niteliğinde... Pardus geliştirme ekibinin toplu fotoğrafını ve Pardus'un daha önce yayınlanmamış ekran görüntülerini bu yazıda bulabilirsiniz. Ayrıca "NASA'nın Tasarım Şenliği" yazısını ise bütün mucitlere öneririm. Belki de bu yıl ki konusu "Bir kibrit çöpünü, üç farklı türde enerji metodu kullanarak, en az üç farklı ardışık ( birbirine bağımlı ) eylem sonucunda, başlatıldığı andan 20 saniye sonra yakacak bir cihaz yapmak." olan yarışmaya katılmak istersiniz...

Web Masaüstü

2005-09-28T11:06:00.000+03:00

tag: web 2.0, ajax, uygulama, tanıtım

Bloglarla birlikte internet uygulama ve sevisleri, dotCom hüsranından bu yana ilk defa bu derece hareketlenmeye başladı. Web 2.0 genel adıyla anılan bu uygulama ve servisler internet üzerinden iş yapma konusunda yepyeni yaklaşımlar geliştirmeye çalışıyorlar. Genel donanım gücünün artması, internet sunucu ve tarayıcı teknolojilerinin gelişmesini hızlandırdı. Özellikle son günlerde hızla yükselen teknoloji AJAX'ı kullanan web uygulamaları, standart masaüstü uygulamalarını aratmıyorlar. Bu uygulamalar içerisinde bugünlerde büyük bir keyifle kullandığım Netvibes.com'dan bahsetmek isterim. Internet Masaüstü olma hedefindeki bu uygulama, henüz geliştirilme aşamasında olmasına rağmen olanaklarına dair umut vaadediyor. RSS/Atom beslemeleri, notlar, GMail posta kontrolü, hava durumu modülleri hali hazırda geliştirilmiş durumda. Yapılacak listesi, yerimleri ve benzeri modüller de geliştirilmekte. Kişiselleştirilmiş anasayfanızı hazırlayabilir ve bu sayfaya istediğiniz bilgisayardan erişebilirsiniz. Netvibes bu hedefe yönelik hazırlanmış tek uygulama değil, Protopage ve Backbase'si de bir denemenizi tavsiye ederim. *** Bu arada del.icio.us kullananlara tavsiye edebileceğim bir başka uygulama ise del.icio.us direc.tor Bu uygulama del.icio.us yerimlerini ve etiketlerini daha kolay düzenlemenizi sağlamakta. Not 1 : Netvibes'ın Türkçe çevirisi, Ayten Gülen'in katkılarıyla tarafımdan yapılmış ve site wiki sayfasına eklenmiştir. İlgililerin bu çeviriyi kontrol edip, gerkiyor ise düzeltme yapmasını dilerim. Ayrıca Türkçe kullanımda varsayılan beslemeler konusunda da öneri eklenebilecek bir wiki sayfası bulunuyor. Not 2 : Web 2.0, Ajax, Linux ve benzeri konuları, bu teknoloji ve uygulamaların tanıtım ve kullanım inceliklerini bundan sonra Cezve'ye taşımayı, Cezve'nin içeriğinin Java Teknolojilerinden, genel Bilişim Teknolojilerine genişletmeyi düşünüyorum. Teknolojinin kullanımının fayda ve yan etkileri ile Blog Oyuncakları ise bu bloğun konusunu oluşturmaya devam edecekler...

Cumartesi Yazıları

2005-09-27T14:20:00.000+03:00

tag: bloglar, tanıtım

Bir süredir, denk gelmemek için televizyonda, internette haberleri pas geçiyor, gazetelerde sayfaları atlıyor, iki insanın utanmamız gerekirken dilimize malzeme olan hikayelerinden, bu durum üzerine düşünmekten kaçıyordum. Ama her seferinde bir yerden sobeleniyor, ben de duruma kaçışımla malzeme oluyordum. Son iki Cumartesi Yazısı da artık kaçamamanın sonucunda yazılmış iki yazı gibi duruyor¹. Genel olarak Cumartesi Yazıları bu tutamamanın, artık söylenmek, yazılmak zorunda olmanın bir sonucu². Yazılar, yazarlarından koşarak kaçıp, kendi okurlarını, tanışlarını aramaya çıkıyorlar. Sanki kişisel sohbetlerde, defterlerde, en çok da zihinde sıkışıp kalmaktan bıkmış, kendi uzaylarına açılıyorlar. Ki şu ana kadar gözlemlediğim kadarıyla da artık okurlarına kavuşmaya başlamışlar. Her şeyin küçük harfle yazıldığı, bu blogda, fikirler, iktidar talep etmek yerine kendi yaşam alanına sahip çıkmaya çalışıyor. Bunu yaparken sadece kendisinin değil başkalarının yaşam alanının varolma hakkını da sahipleniyor... Edebiyat, müzik, zaman, şehir ve en çok da bütün diğerlerinin olmasını olanaklı kılan özgürlük hakkında zorunluluktan yazılmış yazılar, okuyucusunu arıyor... Belki de o okur sizsinizdir... Bence bir uğrayın. Not 1 : Aslında bu satırları, bahsi geçen yazılara yorum olarak yazacaktım fakat bu fikrin sadece bu iki yazıya değil, genele dair olduğunu görünce, yazıyı buraya taşımaya bloga yorum yapmaya karar verdim. Not 2 : Bu durum üzerinde "acaba blogun açılışına dair olan bilgilerim blogun içeriğine bakışımı etkilemiş olabilir mi?" diye düşündüm. Olmadığını sanıyorum ama bu tür durumlarda nesnel olmak çokda mümkün değildir biliyorum.

Tekboynuz

2005-09-26T13:29:00.000+03:00

tag: canavar a.ş., tanıtım

Tekboynuz, Kuzey Avrupa ( unicorn ), Çin ( Ki-lin ) ve Japon ( Kirin ) mitolojilerinde yer alan, alnında kıvrılarak uzayan bir boynuzu olan, midilli boyutlarında ata benzer, zaman zaman aslan kuyruklu ve keçi sakalı olarak tanımlanan, fantastik bir yaratıktır. Büyülü bir yaratık olduğuna inanılır. Kanı ve boynuzu her türlü zehri nötralize eder, bir büyücüyü ölüm döşeğinden bile hayata döndürür. Büyülü olmaları nedeniyle, büyüye karşı doğal bir dirençleri vardır. Ormanlarda dolaşan yetişkin bir tekboynuzu kimsenin göremediğini, sadece genç tekboynuzların göründüğü için küçük boyutlu sanıldığı söylenir. Görülen tekboynuzlara da sadece bakire kızlar dokunabilmektedir. Tekboynuz bütün fantastik yaratıklar içerisinde, saflık ve masumiyetle en fazla ilişkilendirilmiş yaratıktır. Genel olarak beyaz renkli olduğu düşünülsede farklı renkleri de zaman zaman hikayelerde boy göstermektedir. Bir çok fantastik hikayede geçen, çoğunda ise önemli roller üstlenen tekboynuzun özelliklerinin en iyi tanımlandığı hikayelerden birinin Peter S. Beagle'ın Son Tekboynuz hikayesi olduğunu düşünmekteyim. Bağlar : vikipedi pantheon.org ek$i Peter S. Beagle’ın Düş Dünyaları

Gene Tatildeydim

2005-09-26T11:10:00.000+03:00

tag: tatil, gezi, antalya

Geçen hafta küçük bir kaçamak yapıp Antalya'da tatil yaptım. Oldukça spontane gelişen bu tatilde Ağrı yorgunluğu attım, verdiğim kiloları geri aldım. Su kaydıraklarından kaydım, havuzlarda oynadım. Bol bol yedim içtim. Hava güzel, deniz güzel, otel güzel, AuquaPark ise hepsinden güzeldi. Velhasıl feci dinlendim. Şimdi kimseler tutamaz beni, bütün işlerin altından girip üstünden çıkarım :) Bu arada Cuma günü karar verip Salı günü bu tatile gitmemi sağlayan herkese teşekkür ederim... Not : Aslında kaydıraktan kayarken çekilmiş bir fotoğraf koyacaktım ama kıskanırsınız felan diye dinlenme anından bir fotoğraf koydum :P

Monster

2005-09-18T20:02:00.000+03:00

tag: anime, otakunun yeri, tanıtım

Doktor Tenma Kenzou, öğrenim için geldiği Almanya'da başarılı bir beyin cerrahı olmuştur. Çalıştığı hastanenin başhekiminin kızı Eva ile nişanlı, geleceği parlak bir doktordur. Bir gün hastaneye başından vurulmuş ve komada olan bir erkek çocuk ile şokta bulunan kız kardeşi gelir. Dr. Tenma ameliyata gireceği sırada başhekim'in emriyle belediye başkanının ameliyatına girmesi istenir. Tenma bir süre bocalar ve sonunda başhekimin isteğini reddederek çocuğun ameliyatını yapar. Çocuk kurtulur, fakat belediye başkanı ameliyat sırasında ölmüştür. Bu durum hem hastane içerisinde ki kariyerinde hem de özel hayatında bir sürü karışıklığa neden olur. Tenma doğru olanı yaptığını düşünerek kendi içinde huzurludur. Fakat kurtarmış olduğu çocuk ve kız kardeşi ortadan kaybolurlar. Aynı zamanda da başhekim ve hastene yönetiminde bulunan iki doktor zehirlenmiş olarak bulunurlar. Olayın soruşturması sırasında bir şey çıkmaz fakat Eva babasının ölümünden Tenma'yı sorumlu tutar. Bundan 10 yıl kadar sonra Tenma gerçekleşen bir çok ölümün aslında kurtarmış olduğu çocuk Johan tarafından işlendiğini öğrenir. Hatasını düzeltmek ve Johan'ı öldürmek için peşine düşer. Bu sürenin içerisinde de geçmişin sırları arasında yolunu bulup Johan'ı ve onun gerçekte kim olduğunu öğrenmesi gerekmektedir.

Japonya'da 1994-2001 yılları arasında manga olarak yayınlanmış olan Monster ( Canavar ), bir çok dile çevrilmiş ve 2 milyon kopya satmış. 2004 yılındna bu yana Japonya'da NTV tarafından anime olarak yayınlanmakta. New Line Cinema tarafından da filme çekilmek üzere çalışmalar başlamış durumda. Bu uzun soluklu drama içerisinde, her biri çok iyi işlenmiş bir çok karakter, şehir ve kültürel arka plan yer almakta. Hatta Almanya'da artık etnik çoğunluk durumunda bulunan Türkler bile gerçekci bir şekilde hikaye içerisinde yer almaktalar. Belki de en başta söylemek gerekeni şimdi söyleyelim, Monster büyükler için hazırlanmış bir anime. İçerisinde klasik anime espiri ya da hilelerinin hiç biri bulunmuyor. Zaman zaman hikaye kurgusu kendini tekrar eden bir havaya girsede, bazı bölümlerde hikayenin ana akışının dışında yan hikayelere fazla yüklenilmiş olsada genel olarak başarılı bir drama.

Grafik ve animasyon kalitesi oldukça yüksek. Daha öncede belirtmiş olduğum gibi, açılış ve kapanış şarkılarını çok başarılı buluyorum. Özellikle kapanış parçalarının listemde ( Top 5 ) Naruto'nunkilerle birlikte ilk iki sırayı aldığını belirteyim. Toplamda 74 bölüm olacak olan animenin hali hazırda 60 bölümü yayınlanmış durumda. Umarım bitmeden önce her hangi bir Amerikan dağıtım firması lisanslayıp funsublarda yayınlanmasını engellemez. Künye

Orijinal İsim	Monster
Tür	Drama - Gerilim
Yayın Yılı	2004-2005
Yayın Tipi	TV
Bölüm	74
Firma	Madhouse

Bağlar Monster AniDB animefringe Cinnemon Ass

Fotokopi Fanzinler ve Blog Kardeşliği

2005-09-17T22:49:00.000+03:00

tag: fanzin, blog kardeşliği, bloglar

Yıllarca fotokopi fanzin dergiler okumuş, bu dergilerin peşinden koşmuş, bu dergilerin gücüne, yaratıcılığına, dinamizmine inanmış, Kybele, Kırışık, Parşömen gibi dergilerin içerisinde yer almış biri olarak, fanzin dergilerin ortadan kaybolmasını, ömürlerini doldurmalarını hüzünle izliyorum. Bloglar ile yayın dünyasını karşılaştıranların büyük çoğunluğu, blogları gazetelerle, blog yazarlarını ise gazetelerin köşe yazarları ile karşılaştırmakta. Bence blogların yerine oynadığı yayın türü fotokopi fanzinlerdir. Bir blog yazarının günlük gazateler üzerine olan gücü ya da olası etkisine, görece fotokopi fanzinler de sahipti. Teknik kolaylıklar, maliyetler, okuyucuya ulaşma yolları nedeniyle, bir zamanlar fotokopi fanzin çıkaranlar artık blog yazıyor, en olmadı kolektif blog tutuyor. Eğer biraz daha organize bir topluluklarsa bir webzine ya da elektronik dergi çıkarma uğraşına girişiyorlar. Bir yanım hüzün duyuyor fakat bir yanım fanzin dergicilerin tam da bunu yapması, dinamizm içerisinde hareket ederek uyum sağlamasını bekliyor ve heycanlanıyorum. Blog Kardeşliği üyesi yazarlara, bloglara baktıkca bir zamanlar 10-15 olan fanzinlerin 500-1000 olduğunu görüyorum. Daha fazla insan okuyor, yazıyor, karşılıklı etkileşime giriyor... Bu arada arşivimde bulunan fotokopi fanzinleri, büyük bir dikkatle saklamam lazım. Artık yenileri gelmiyecek, gelenlerin içeriği ve gücü eskiler kadar olamayacak. Başımız sağolsun. Not: Fanzin dergilerin büyük çoğunluğu ülkemizde, fotokopiye oranla çok daha ucuz olması nedeniyle gestetner ile basılmıştır. Kişisel fikrim gestetner'in, insanlık tarihi üzerine etkisi internetten çok daha büyük olan bir buluş olduğudur. ( Parantez açıp burda da marka ürün adı karışımından bahsetmek lazım. Aslında bahsi geçen Alman Gestetner firmasının ürettiği küçük boyutlu ofset baskı makineleridir. Gestetner firmasının ürettiği büyük ofset makineler, fotokopi makineleri de olmasına rağmen diğerleri değil ama bu küçük olanlar matbaacılar arasında gestetner olarak anılmaktadırlar. )

Blog Oyuncakları

2005-09-16T17:16:00.000+03:00

tag: bloglar, blog oyuncakları, uygulama

Blogların internette hızla yayılması, içerik olarak sunduğu çeşitliklik, yazar ve okur olarak hitap ettiği kullanıcı kitlesinin artması, hergün yeni bir Bloglar üzerine kurulu servis ya da iş modelinin de ortaya çıkmasına neden oluyor. Bir süredir aktif olarak yayında olan Technorati ile sadece öyle bir ilgilenmiş fakat çok da yüz vermemiştim ( aynı şeyi del.icio.us'a da yapmıştım ). Dün sitenin sunduğu servislere şöyle bir baktım ve aslında oldukça kullanışlı olduğunu farkettim. Üstelik Flickr, del.icio.us, Blogger gibi hali hazırda kullandığım diğer servisler / uygulamalarla da ortak çalışma içerisinde. Tag ( etiket ) çılgınlığı her yere yayılırken, ( etiketleme ile sanırım sadece web 2.0 ve ajax yarışabilir ) bu servislerin de bunun dışında kalması mümkün değil tabiki. Blog arama motoru olarak, çeşitli taglara göre de aramayı servislerine katmış olan Technorati'nin sizin yazdığınız blog yazılarını da bu etiketlere göre araması için çok birşey yapmanıza gerek yok. Sadece verdiğiniz bağ'a rel="tag" özelliğini ( attribute ) eklemeniz, Technorati'nin bu bağın son parçasını etiket olarak alması için yeterli. Örneğin :

<a href="http://del.icio.us/haky/bloglar" rel="tag">bloglar</a>

şeklideki bağı gördüğünde Technorati, bu yazıyı "bloglar" etiketi ile indeksleyecek. Burada verdiğiniz bağ istediğiniz her hangi bir yeri gösterebilir. Ayrıca ilgili etiketlerle del.icio.us'a eklenmiş olan adresler de Technorati tarafından arama sonuçlarının yan tarafına getiriliyorlar. Aynı şekilde Flickr'a eklenmiş olan fotoğraflarınıza da aynı etiketleme yapılmış ise bunlarda sunulmakta. Technorati, blog uygulaması olarak blogger'ı kullanıyosanız, blogunuzun güncellendiğinden otomatik olarak haberdar olup, indekslerini güncellemekte. Bunların ötesinde Technorati'ye üye olarak sunduğu, siteye özel arama, takip listesi gibi diğer servislerden de yararlanabilirsiniz. Bütün bunların sonunda Blogger'ında blog arama servisi vermeye başladığını haber vereyim. Aslında Google'ın Blogger'ı satın aldığında bu tür bir hizmete başlayacağını düşünüyordum ama uzun zamandır sadece normal arama motorunu ve reklam servislerini Blogger kullanıcılarına sunmaktaydılar. Blog dünyasındaki bu rekabbet sonunda pek yakında Ajax ile geliştirilmiş, çok daha kullanışlı blog uygulamaları ile karşılaşacağımızı sanıyorum...

Blog Okuma Notları

2005-09-15T08:34:00.000+03:00

tag: bloglar, edebiyat, mektup

Bir süredir "Ağrı Dağı Efsanesi" yazmaktan, okuduğum bloglara dair notlar, ve tabiki diğer düzenli köşeleri de, yazamadım. Bunu hemen telafi edelim, çok geçikmeden notları yayınlayalım. Birikince zor oluyor. Başlangıç olarak, Burkina Fasa Fiso Halk Cemahiriyesi'nde, beni de uzun zamandır rahatsız eden iki konu üzerine, Ali Işıngör'ün "Adalet edebiyatın da temelidir" yazısına gönderme yaparak, "Ağrı Dağı Efsanesi"nin pek saygı duyduğum ve sevdiğim bir yazar olan Yaşar Kemal'e ve onun kitabına ait olduğunu, benim sadece onun isminin büyüklüğünden yararlanarak blog yazılarımı meşhur etmek istediğimi belirteyim. Şaka bir yana, Türkiye yazın ve yayın dünyasında var olan korsan, kopya ve taklit ürünlere karşı birşeyler yapmak gerekir diye düşünüyorum. Bu anlamda atılabilecek adımlardan birinin genel olarak lisans ve telif kavramlarını yaygınlaştırmak, özel olarak ise özgür ve açık lisansları tanıtmak ve resmi olarak Türkiye'de geçerliliğini sağlamak olarak görüyorum. Umarım önümüzdeki dönemde bu konuda daha somut bilgiler verebilirim. *** Bir diğer blogumuz, Postitler. Parantez açıp bir önceki yazıyla bağlayalım. Post-it adı 3M firmasının tüm haklarına sahip olduğu markası. Dolayısı ile kullanılmasına izin vermiyor. Fakat piyasaya ilk çıkan ya da ilk yaygınlaşan markanın ürün adı haline gelmesi durumu burda da söz konusu. Ürüne ait bilgiyi ise blogun hemen başında bulabilirsiniz. Hayatın içinden küçük ayrıntılara dair umulmadık bilgi yığını çıkaran bu blogu takip etmenizi, özellikle mektuplarla ve mektup edebiyatı ile ilgilenen arkadaşlara ( onlar kendilerini biliyorlar ) ise Ya Beduh yazısını, öneririm. *** Düşler ve Erdemler, edebiyat üzerine kollektif bir blog. Benim blog'a denk gelmemin nedeni, Borges'in Alçaklığın Evrensel Tarihi'nden Kaba Tören Yöneticisi Kotsuke no Suke. Tabi hazır bloga kadar gitmişken, Çekirge Yemeği Tarifleri'ne de bir göz atmanızı tavsiye ederim. *** Dolaştığım bütün bloglar bu kadar ciddi değil tabiki. Son günlerde denk geldiğim ve büyük keyifle okuduğum bir blog : Aptal. Kendi tabiri ile "bir sayfa bir kaloriden az. keyifle tüketiniz."

Ankara'dan Kemal Geldi

2005-09-12T10:43:00.000+03:00

tag: kişisel, blog kardeşliği, bloglar

Bu haftasonu Blog Kardeşliği Toplantısı vardı. Bu 3. toplantıya katılmak istiyordum ( devamsızlıktan kalmamak için ), tanışmak istediğim kişiler, sormak istediğim sorular vardı. Ama Kemal Ankara'dan geldi. Bilgisayar programcılığı bölümünden sınıf arkadaşım, bilgisayar işlerini bırakıp ( eposta bile okumuyor artık ), fotografçılık ve yapımcı-yönetmenlik yapmaya başlamış, kendi çapında aşmış arkadaşım, haftasonunu İstanbul'da geçirmek üzere geldi. O gelince bir diğer sınıf arkadaşım, ev ve yurt oda arkadaşım, nadide insan, Fikri'yi de bizle buluşmaya ( evden izin almaya ) ikna ettik. Haftasonunu yıllar önce Eskişehir'de öğrenci evinde toplandığımız tatda geçirdik. Çeşitli projeler üzerine konuştuk, nostalji yaptık, rakı içtik. Keyifli bir hafta sonu idi. Bu arada Kemal gelirken eli boş gelmemiş bir önceki gelişinde çekmiş olduğu fotoğraflardan da bir demet getirmiş... İnanıyorum ki daha çoğunu blogunda yayınlayacak. Evet gelmişken onu da bir blog tutma konusunda ikna ettim. Toplantıya gidememiş olsamda kardeşliğe yeni bir blogcu kazandırdım...

Ağrı Dağı Efsanesi - III

2005-09-07T11:53:00.000+03:00

tag: ağrı, gezi

Ateş Kitabı Bütün bu gezi sırasında kişisel olarak beni, ki benle uğraştığı ve üzüldüğü için en az benim kadar Ayten'i de, en fazla etkileyen şey hastalanmam. Daha İstanbul'dan yola çıkmadan Doğu Beyazıt'da ishal salgını olduğunu, bunun da sulardan kaynaklandığını okumuştuk. Dolayısı ile de hem biz hem de ekibin diğer üyeleri ne yiyip içtiğimize özel dikkat ediyorduk. Tam bu noktada ekibin diğer üyeleri olan Yunanlılardan bahsetmeden geçemiyeceğim. Bir önceki grupda bulunan Yunanalıların ishal olmuş olmasından ders alarak, yanlarında nice nice ilaçlar getirmişler. Ayrıca da dağda yenecek olan yemek menüsünü, patetes haşlama, makarna ve pilav olarak kısıtlatmışlar. Bizlerde aynı ekibin bir parçası olarak bu yemeklerden yemek durumunda kaldık. Fakat rehberimiz Goksu başka grupların mutfaklarından biraz daha lezzetli menüler oluşturmak için gereken tırtıklamayı da yaptı. Hastalığı ilk hissettiğim zaman zirve denememin başarısız olmasının ardından kampa döndüğümdeydi. Birden bir üşüme geldi ve kendimi uyku tulumunun içine zor attım. Biraz uyuyup dinlendikten sonra geçti. İkinci kez, Ağrı'dan inip otelde duş alırken üşüme geldi fakat önemsemedim. O gece dizlerimin ağtısı ile uyandım. Fakat sadece dizlerim ağrımıyor ciddi sayılacak miktarda da ateşim vardı. Bir yandan ateşten yanarken, bir yanda da üşüyordum. Ayten bütün gece boyunca ıslak havlularla ateşi indirmeye çalıştı. Sabah erkenden Doğu Beyazıt Devlet Hastanesi'ne gittik. Yapılan ölçüm sonucu ateşimin 39.5+ olduğu ortaya çıktı ve hemen bir Novaljin iğnesi yapıldı. Ardından yapılan tahlil ve tetkiklerin sonucunda birşey bulamadılar - o sırada sadece ateşim vardı - biraz ağrı kesici verip gönderdiler. Öğlene doğru ateş geri geldi, bu sefer yanında ishal ve kusmada vardı. Tekrar hastenenin yolunu tuttuk. Bu sefer verilen ilaçlar değişti ve otele geri döndük. Verilen antibiyotikler, ağrıkesiciler v.s.yi içmem için bişiler yemem gerekiyordu fakat ben hiçbirşey yemek istemiyordum. Ayten'in zorlamalarıyla, bir iki şeftali ve muz ile ilaçları alıp yattım. Ertesi güne ancak kendimi biraz toplamış hissediyordum. Ki bu ara günün sonunda "Yol Kitabı"nda okuduğunuz maceralar başlıyordu. İstanbul'a döndükten bir süre sonra kendimi tam anlamıyla iyi hissetmeye başladım. Bütün bu yol ve hastalığın ardında iyi olarak iteleyebileceğim tekşey, uzun süredir vermeyi başaramadım kiloların bir kısmını vermiş ve uzun zamandan sonra ilk defa yetmiş kilonun altına inmiş olmam. Kıssadan Hisse Kitabı Bu maceranın sonucunda tabiki çeşitli dersler edindim. İşte bazıları:

Hangi hava yolu ile uçuyor olursanız olun, biletlerin üzerini özellikle uçuş tarihlerini en az üç kere kontrol edin.
Uçuştan en az yarım saat önce, uçağın kalkış kapısının önünde konuşlanın. Uçaklar rötar yaptığında özür bile dilemiyorlar ama siz geç kalırsanız suçlu siz oluyorsunuz.
Uçuşa yedek yazılmak için THY merkez bürosunu değil, hava alanını arayın.
Dağa giderken batonlarınızı mutlaka yanınıza alın.
İrtifa çarptığında tek ilaç aspirin. Yanınızda mutlaka aspirin bulundurun.
Ağrı'ya çıkmaya kalmadan önce diğer dağlara çıkmayı deneyin. Zor olmasından dolayı değil. Ağrı'da zirve yapınca Türkiye ve civarında daha yüksek dağ kalmıyor.
Van kahvaltısına yüz vermeyin.
Van'ı mutlaka gezin.
Van'a uçak ve otobüsün dışında trenle de gidebileceğinizi unutmayın.
Van Gölü Seyahat'ten bilet aldığınızda koltuğunuza sahip çıkın.

Teşekkür Kitabı Bu gezinin gerçekleşmesini sağladıkları için aşağıdaki herkese teşekkür ederim.

Ayten'e, bu gezi fikrini ortaya attığı ve organize ettiği için
Buklamania'ya, bu gezinin organizasyonunu başarıyla yaptığı ve kaçırdığımız grup yerine başka bir gruba bizleri dahil ettikleri için
Türk Hava Yolları'na, bu gezinin bir macera haline gelmesini sağladıkları için
Dağ Rehberimiz Hüseyin'e, dağa tırmanma sürecinde yol göstericiliği, yardım ve destekleri için, Ayten'in zirve yapabilmesi sayesinde gerçekleşti,
Tur Rehberlerimiz Göksu, Himmet, Sinan ve Yusuf'a, bizi bütün gezi boyunca gözetip kollayıp kaprislerimizi çektikleri için
Siz okurlara, bunca yazıyı okuduğunuz ve hatta yorum yazdığınız için

Bitti

Ağrı Dağı Efsanesi - II

2005-09-05T11:33:00.000+03:00

tag: ağrı, gezi

Yol Kitabı Ağrı Dağı tırmanış programı, toplam yedi gün süren, İstanbul-Van uçak, Van-Doğu Beyazıt otobüs/minibüs ile gerçekleştirilecek olan bir programdı. Tabiki bu yedi gün içerisinde en önemli ulaşım aracımız ayaklarımız olacaktı fakat kat edilecek mesafenin yüzde doksanını uçak ile almayı planlıyorduk. 20-27 Ağustos tarihlerinde İstanbul-Van ve Van-İstanbul uçuşlarımız bir ay öncesinden alınmış bekliyordu. Fakat 20 Ağustos Cumartesi günü uçağı kaçırdığımız için ( Bu konuda değil konuşmak, yazmak düşünmeyeceğim bile. Kaçırdık işte o kadar. ) bir miktar gerilim ile ( kilo da ton da bir miktar olarak ifade edilebilir ) operatör firmanın ( Bukla ) bizi 22-29 Ağustos tarihleri arasında gerçekleşecek olan kapalı bir tura dahil etmesiyle ( kendilerine tekrar teşekkür ederiz ) uçak biletlerimizi 22-29 Ağustos tarihleri için düzenlettirdik ( bir miktar ceza ile ). 22 Ağustos Pazartesi, güzel bir sabahtı, bir önceki girişimin gerilimi ile bir saat önceden uçağın biniş kapısının önüne konuşlanmış, çağrı yapılmasını bekliyorduk. Daha önceden internet üzerinden yapılmış check-in sayesinde kanat üstü olmayan bir pencereden aşağıyı seyrederek ( nasıl bir his olduğunu anlamak için buraya tıklaya bilirsiniz ) Van'a gittik. Toplam 1 saat 45 dakikalık bir yolculuk ile Türkiye'yi bir ucundan diğer ucuna geçmiş olduk. Van hava alanında rehberimiz ( Göksu ) bizleri ( turun diğer katılımcıları da aynı uçaktaydılar ) toplayıp minübüslere doldurup hiç vakit kaybetmeden yola koyuldu. Van'a uğramadan doğrudan Doğu Beyazıt'a yöneldik. Van Gölünün kıyısından doğru devam eden yol üzerinden Muradiye şelalelerine vardık. Orda yediğimiz öğle yemeğinden sonra ( ki oldukça lezzetliydi ) Tendürek geçidi üzerinden Doğu Beyazıt'a gittik. Yol boyu en dikkat çekici olan, sürekli Jandarma kontrol noktalarından geçiyor ve kimlik kontrolü yapılıyor olmasıydı. Devletim, vatandaşlarıyla olan sıcak ilişkisini sürekli tutmak istiyor anlaşılan. Tabi bir de İran sınırının hemen yan tepeler olduğunu bilmek, insana, karşı adaların Yunanistan olduğunu bilmekten daha farklı bir his veriyor. Doğal olmayan bir ayrım. Doğu Beyazıt, İshak Paşa Sarayı'nın kollarının altında, özellikle Ağrı'dan uçsuz bucaksız gözüken bir ovaya kurulmuş irice bir şehir. Yok yok gibi görünüyor. Özellikle İran ile yapılan ticaretin ( yasal ve yasalolmayan ) merkezi konumundaymış sanırım. Fakat Ağrı Dağı ve İshak Paşa Sarayı dışında turistik olarak ilgi çekecek başka birşeye pek sahip değil. Gittiğimiz de ishal salgını vardı ve sular konusunda özellikle dikkat etmemiz söylendi. Dağdan indikten sonraki gün tur programına uygun olarak geldiğimiz araçlar ile aynı yolu kullanarak Van'a geçtik. Van'da eşyaları otel'e bıraktıktan hemen sonra, Akdamar adasına doğru yola koyuldu. Van Gölü kıyısında bir uçtan öte tarafa doğru gidiyorduk. Gevaş ilçesinin kenarını dönüp Akdamar Adasının karşısında bir yerlerde yemek yedik. Daha sonra takalara binip adaya geçtik. Kilise tadilatta olduğu için kenarındaki çay bahçelerinde oturduk ki bazıları oturmak yerine yüzmeye gittiler. Burda Göksu'nun bir sözünü aktarmak istiyorum : "Van Gölünün kaldırma değil kaydırma kuvveti var." Urartular'dan bu yana yerleşim yeri olan Van'ı genel olarak beğendiğimi söyleyebilirim. Büyük modern bir şehir. Civarına göre oldukça yeşil ve ağaçlık sayılır. Antep'e denk olduğunu düşünüyorum. Hatta Antep'den önemli bir üstünlüğü var : Van Gölü. Bu arada pek mehtedilen Van kahvaltısının o kadar da matah birşey olmadığını, çok daha fazla çeşit barındıran kahvaltı tabaklarını aynı fiyata İstanbul'da bile bulduğumu söylemek isterim. Artık dönüş zamanı gelmişti. Ertesi gün havaalanında uğraşmamak için elektronik check-in yapma girişiminde bulunduk. Ve işte olanlar tam bu anda oldu. Geri dönüş biletlerinden birisi 27 Cumartesi'nden 29 Pazartesi'ne aktarılmamış. Nasıl olur? Ne yapmalı? derken biletin yandığını, 2 Eylül Cuma gününe kadarda Van'dan İstanbul'a uçuşların hepsinin dolu olduğunu öğrendik. THY merkez ofisi, internet bağlantısı v.s. deneyerek rezervasyon ve yedek yazım işlemlerinde bulunduk. Ertesi gün Ayten geçerli olan bilet ile İstanbul uçağına binerken ( ki Ayten'in o gün İstanbul'da olması gerekiyordu, ve bütün olanlara rağmen sırf o bilet nedeniyle kendimizi şanslı sayıyorduk) ben de ordaydım. Bir gün önce merkez ofisde yedek listesine adımı yazdırmıştım ya. Fakat acı gerçek şu ki merkez ofis rezervasyon yedeği alıyormuş, uçuş yedekleri sabah erkenden hava alanına gelip yazdırılıyormuş. Ayten'in uçtuğu uçağa yedeklerden dokuz kişi bindi. Ben 12. yedek olarak, İstanbul'a uçak bulabileceğim en yakın hava alanına gitmek üzere Van'a geri döndüm. Yaptığımız soruşturmalar sonucunda şu seçenekler ortaya çıktı : Van İstanbul arası otobüsle 18 saat. Van Erzurum arası 6 saat. Erzurum'dan İstanbul'a ise ertesi gün uçak var. Hemen Van Gölü Turizm'den yer ayırtıldı ve hiç vakit kaybetmeden ( yolda okumak için birşeyler bile alamadım ) otobüse atlayıp yola koyuldum. Yol önce Ağrı ardından da Erzurum'a gidiyordu. Ağrıya vardığımız da benim oturuyor olduğum 21 numaralı koltuğun bir başkasına daha satılmış olduğu ortaya çıktı. Küçük çaplı bir tartışmanın sonunda diğer arkadaşa bir başka koltuk verdiler ve yola devam ettik. Fakat bu devam etme, her küçük kasaba, köy hatta yol üzerinde dikilen bir adam ( ördek ) görüldüğünde kesiliyordu. Sekiz buçuk saatlik bir yolculuk sonunda Erzurum'a vardım. Otobüsten inip hemen bir taksiye atladım ve daha önceden tavsiye olarak aldığım "Cadde"deki otele gitmek istediğimi söyledim. Tam taksiden indiğim yerde Onur Air'in bürosu vardı ( İstanbul'a giden Ayten, benim Van'dan Erzurum'a geçişim sırasında boş durmamış ve bana Onur Air'den İstanbul'a bilet almıştı ), girdim içeri ve biletimi isterim dedim. İnternetten alındığını söylediğim için önce bir bilet, ödenmiş olduğunu anladıklarında başka bir bilet kestiler. Son kestikleri biletin üzerine tarihi gene yanlış yazdılar ( Bu sefer dikkat edip düzelttirdim ). Gece gece kimlik fotokopimi istediler. Sonunda kendi fakslarından bu işi yapmaya ikna oldular. Elimde biletim sokağa çıktım, yüzümde kırık bir gülümseme. Evet ertesi gün İstanbul'a döneceğim. Yolun hemen karşısında bulunan otel'e girip bir oda kiraladım. Gece olmuş, açım. Erzurum'da bir otel odasında tek başımayım ( Ne işim var lan benim Erzurum'da! ). Yapacak bişey yok bir bardak su içip yattım. Ertesi sabah erkenden ( dağda alıştık tabi ) kalktım, kahvaltıya gittim ( geceden açım ne olsa yerim ). Sonra da çıktım sokağa pardon "Cadde"ye ve Erzurum gezmeye başladım. Dışarda bir hareketlilik var. Ah tabii 30 Ağustos oldu. Devlet erkanı, askeri ve mülki amirlikler ile halk onu kutluyorlar. Bende izlemeye gittim ama yetişemedim. Bir yarım saat önce tören dağılmaya başlamış. Ben de Erzurum'a gidilince mutlaka görülmesi gereken yerleri gezmeye gittim : Cadde, Çifte Minare Medresesi, Yakuti Medresesi. Sandığımdan daha kısa sürdü. Yemek yedim, çay içitim ( daha kaliteli çay içmeyi umuyordum ama umduğum çıkmadı ), internette uçuş kontrolü yaptım ve servisin gelmesinden 15 dakka önce Onur Air'in kapısında bekliyordum. Hem Erzurum hem de Erkut hava alanı beklediğimden küçüklerdi. Özellikle kış aylarında Palandöken'e o kadar insan bu havaalanından nasıl geliyor anlamadım. Sürekli bir sorun çıkacak diye beklemekten o kadar gerilmişim ki, uçaktan korkmazken, kalkış ve iniş sırasında uçağın geçirdiği sarsıntılardan ürkmeye başladım. Bir ara "Hah bir düşme eksik o da olsun tam olsun" diye düşünürken yakaladım kendimi. İstanbul'da kendimi taksiye attığım gibi eve gittim. Eve gidereken niyetim en az üç gün boyunca burnumu bile dışarı çıkarmamaktı. Gelecek bölüm : Ateş Kitabı

Ağrı Dağı Efsanesi - I

2005-09-02T12:47:00.000+03:00

tag: ağrı, gezi

Dağ Kitabı Ağrı Dağı'na tırmanma konusunda hemen ilk elden en önemli bilgiyi vererek siz okurun merakını giderip, gerilimi azaltmakda fayda görüyorum. Aksi halde bu yüksek gerilimle aşağıya doğru uzanan bu uzunlukta bir anlatının okunması sizleri, bu gerilimi dengede tutma uğraşısı da beni yorar. Ayrıca işin sonunda öğreneceğiniz bilginin uğratacağı hayal kırıklığı da bir başka olumsuz durumdur ki hiç istemeyiz. Efendim, şimdi söylüyorum sıkı durun : Ağrı Dağına tırmanma temel amacını gerçekleştiremedim yani zirveye çıkamadım. Bu işi yapamayan sadece 20 kişiden üç kişi ve o üç kişiden biri de benim. Ayten büyük bir azim göstererek zirve yapmayı başardı. Benim ulaştığım en yüksek nokta ise 4300 metre. Evet, sonucu öğrendiğinize, bu noktadan sonra gerilim yaratacak birşey kalmadığına göre şimdi anlatımıza başlayabiliriz. Dağa tırmanış için Doğu Beyazıt'tan kamyonlar ile sizi Ağrı Dağının eteklerine getiriyorlar. Bu kısa yolculuk sırasında bundan sonraki en sıcak takipcinizle tanışıyorsunuz : Toz. Dağın eteğine gelindiğinde sırt çantaları katırlara yükleniyor ve bundan sonra yola katırlala devam ediliyor. Hedef ilk kamp yeri, 3200 metre. Siz sadece içinde kişisel ihtiyaçlarınız bulunan küçük bir çanta ile yetinip yürümeye başlıyorsunuz. 2-3 saatik bir yürüyüş sonunda kampa varılıyor. Bizim özelimizde kamp hazır kuruluydu. Dolayısıyla gelir gelmez hemen çadırlarımızı seçip saçılmaya başladık. Akşam yemeği, küçük tanışma sohbetleri ve ertesi güne dair bilgilendirme derken dağda havanın erken kararmasının da etkisiyle saat 19 sularında çadırlara çekilmeye başlıyorsunuz. Bu arada şunuda belirtmek lazım, eğer çadır yerine uykutulumu ile dışarda yatmayı göze alırsanız, altında uyuyacağınız manzaranın müthiş olacağını garanti ediyorum. ( Yükseklik korkusu olanlara tavsiye edilmez. ) Ertesi gün sabah erkenden kalkıldı ve görüldü ki birileri bizden daha erken kalkmış, çayı demlemiş, kahvaltıyı hazırlamış ( ahçımız Mehmet abi ). Kahvaltının ardından rehberimizin ( Hüseyin ) izinden aklimat ( aklimatizasyon ) için 4200 metreye tırmanışa geçildi. Kişisel olarak yola çıktığımızda kendimi çok dinç ve hevesli hissederken çıktıkca gücümün kesilmesi ile zorlanır buldum kendimi. Zaten dağın en önemli kozu bu. Yükseklik arttıkça hava seyreliyor ve ihtiyaç duyduğunuzdan daha az oksijen alıyorsunuz. Bu da kaslarınızda biriken laktik asidin daha zor temizlendiği, dolayısı ile daha çok yorulduğunuz anlamına geliyor. Neyse, 3.5 saatlik zorlu bir tırmanışın ardından 4200 kampına erişmeyi başardık. Orada bulunan diğer ekiplerin mutfak çadırlarından kahvaltılık ve çay dilenip biraz beslendikten sonra, hemen herkes bir yerlere çöküp uyuklamaya başladı. Ben başlamış olan baş ağrımın geçmesi için bekliyor ve derin nefesler alıyordum. Yaklaşık bir saat sonra iniş yolculuğuna başladık. 3.5 saatte çıkmış olduğumuz yolu yaklaşık olarak 2 saat civarında ancak inebildik ki indiğimizde artık bir adım daha atacak kadar gücüm kalmamıştı. Bütün yolu inme sırasında defalarca kaydım, homurdandım, küfrettim ve anlayacağınız üzere keyifsizdim. Çünkü başım ağrıyor, hem de çok ağrıyordu. Hızlı irtifa değişikliklerinin yan etkisi. Bir de üzerine batonumun ucunun düşmüş olduğunun keşvi keyfimi iyiden iyiye kaçırıyordu.

Kampa vardığımızda çay gene hazırdı. Bizim ardımızdan o gün zirve yapmış olan diğer grup 4200 kampını toplayıp 3200'e geldiler. Onların zirve maceralarını dinleyerek gaza gelmek, yemek, sohbet, gökyüzü, tuvalet taşı arama gibi etkinliklerin ardından yorgun bacakların dinlenmesi gerek diyerek çadırlara çekildik. Hava henüz kararmıştı. Tabi çadırlarına çekilmeyip uykutulumlarıyla açıkta yatan hollandalı 4 kişi hariç. Onlar 24 saat açık Tekel Bayiinden aldıkları biralar ile gerekli enerjiyi kendileri üretiyorlardı. ( 3200 kampının kenarında birileri dükkan açmış, bira, votka, su vesair satıyorlardı. ) Sabah kalkıldı, kahvaltıyı takiben, çantalar, uyku tulumları, çadırlar toplandı, katırlara yüklendi ve 4200'e göç başladı. Sabahleyin geçmiş olan başımın ağrısı ile birlikte gücüm ve keyfim yerine gelmişti. Ayrıca bir önceki gün sürekli kayan Hi-Tech ayakkabılarım yerine AKU ayakkabılarımı giymiş yere çok daha sağlam basıyordum. Bir de iki elimde de birer baton olsaydı daha iyi olacaktı ama neyse. Yolcu yolunda gerek diyip başladık tırmanmaya. Bir önceki gün 3.5 saatte çıktığımız yolu 2 saate aldık. Bu vucudumuzun ortama bir parça uyum sağlamaya başladığını gösteriyordu ama yeniden başlamış olan başımın ağrısı bunu yalanlıyordu. Geldik ve kamp için çadırları kurmaya başladık. Fazla zahmetli olmayan bu iş 4200 metrede az oksijende gerçekten zahmetli bir uğraş haline gelebiliyormuş. Değil çadır kurmak tuvalete çıkmak bile ciddi bir efor gerektiriyor. Bu nedenle çadırını kuran bir müddet uzanıp dinlenmeye çekildi. 4200'e ilk çıktığımız sırada zirve yapamayacağımı düşünmeye başlamış olan ben, dinlenmenin ardından kendimi daha iyi hissetmeye başlayınca moral ve cesaret bularak, zirve için hazırlanmaya başladım. Akşam yemeğinin ardından zirve için gerekli olan sırt çantasını, suları vesairi hazırlamaya başladık. Bu sırada çadırın içinde oturan Ayten'in çayının dökülmesi sonucu uykutulumlarından birini kaybettik. Macera başlıyordu işte. Gece 2'ye kadar bir şekilde uyumalıydık ve 4200'de güneş gidince hava gerçekten soğuk oluyor. Bir buçuk uykutulumu, çantalarımızda bulunan bilimum kıyafet, polar vesair ile hazırlanmış olan ısınma gereçleri ile aslında olayı olabilecek en rahat haliyle atlattık. Burda tek sorun uyuma alışkanlıklarıydı. ( ikide bir dönme isteği. Matın altından doğru gelip böğrünüze batan taşlarda bu konuda güçlü birer katalizör olmaktalar. ) Eh biz uyumaya çalışırken gerçekten uyuyup yarım saat geç uyandık ve sonra da koştur koştur kahvaltı yapıp çantalara son halini verdik. sabaha karşı 3'te ekip tırmanmaya başladı. Bundan yaklaşık yarım saat sonra ben sırtçantasından kişisel eşyalarımı boşaltmış bir halde yolun kenarına oturmuş nefes almaya çalışıyordum. Ayten ise ekiple birlikte tırmanışa devam ediyordu. Bir buçuk saatlik bir çabadan sonra yarım saatte çıkmış olduğum yerden çadırıma geri dönmüş yatıyordum. Bir yandan çıkmayı başaramadığım için üzülüyor bir yandan da biraz daha zorlasaydım aşağıya nasıl inecektim diye düşünüyordum. Zirveye gidenler saat 11'e doğru geri dönmeye başladılar. Ayten saat 12'e doğru geldiğinde yorgun ama mutluydu. Bir iki saatlik dinlenmenin ardından, kamp toplandı ve aşağı iniş başladı. Üç günde çıktığımız yolu - ki Ayten henüz zirveden aşağı inmiş biri olarak - önce 3200'e, ordan kamyonlara, ordan da Doğu Beyazıt'a toplam 5-6 saat gibi kısa bir sürede tamamladık. Dağ göründüğünden daha zor, düşündüğümden ise daha kolay çıkmıştı ( ben 3200'den yukarı çıkabileceğimi düşünmüyordum da ). Bu sefer zirve yapamamış biri olarak belki bir kaç yıl sonra, biraz daha antremanlı, biraz daha hazır olarak bir kez daha denerim. Gelecek bölüm : Yol Kitabı

del.icio.us

2005-09-01T14:58:00.000+03:00

tag: bloglar, uygulama

Fikir Ali Işıngör'e ait - en azından ben ondan gördüm. Yukardaki tag kısmından bahsediyorum. del.icio.us isimli bir site var belki duymuş sunuzdur. Kendilerini sosyal işaretleme sistemi olarak tanımlıyorlar. Aslında çeşitli web sayfalarının adreslerini toplayabileceğiniz, web tabanlı bir uygulama. Uygulamanının temel hedefi, aynı web adreslerini kaç kişinin topladığı üzerinden istatistikler çıkarmak, günlük web gezintileri için bir yol çıkarmak var. Ayrıca bu topladığınız bağları istediğiniz gibi kategorize edebiliyor, başkalarıyla paylaşabiliyorsunuz. Bu hizmetten bir süredir haberdardım fakat Burkina Faso Fiso Halk Cemahiriyesi'ndeki kullanım şeklini görünceye kadar hiç ilgimi çekmemişti. Biliyorsunuz Blogger'da kategorizasyon yok. Yani girdilerinizi sınıflayıp, okurunuza istediği grupdakileri okuma şansı sunamıyorsunuz. Fakat bu girdileri, del.icio.us üzerinde derleyip, gruplaya bilir, daha sonra bunlara kolayca ulaşılma şansı sağlanabilir. Tabiki benim listem şuan Ali Işıngör'ün ki kadar şık değil ama zamanla o da olur. Fikir için kendisine teşekkürü bir borç bilirim...

Döndüm

2005-08-31T11:05:00.000+03:00

Ağrı Dağı Macerası'ndan sağ salim dönmüş bulunuyorum! Sevenlere duyrulur... Gelir gelmez karşılaştığım eposta stoğu, blog yığını ve benzeri okunacakları okuyup, günlük tempoma geri döndüğüm anda, merakla beklendiğini düşündüğüm macerayı, 32 kısım tekmili birden tefrika etmeye başlayacağım efendim. Azcık daha bekleyiniz... *** Ziyaretçilerin dünyanın hangi köşelerinden geldiğini gösteren HitMaps servisi yoğun talebi karşılayabilmek için ClustrMaps'a dönüşmüş. Her blog sahibine tavsiye ederim. *** Blog Kardeşleri 3. toplantısı tarihi belirlenmiş, yer ve saat ise bir sonraki teneffüste nöbetci örtmen tarafından söylenecekmiş. Gelmeyenler yok yazılacakmış. İlk ikisinde zaten yok yazıldım buna da katılmazsam devamsızlıktan sınıfta kalacağım...

Ağrı Dağı

2005-08-18T13:48:00.000+03:00

Cumartesi günü, yola çıkıyoruz. Hedef : Ağrı Dağı. Bir aydır sırf bu tırmanış için kondisyon edinmeye çalışıyorum ( en azından çalışmaya çalışıyorum ). Bir haftadır da yolculuk için gerekli malzemeler toplanıyor, ayaklar ayakkabılara, ayakkabılar ayaklara alıştırılıyor, işler ayarlanıyor felan... Neyse yolcu yolunda gerek, bir hafta sonra görüşmek üzere... Meraklısına Bağlar : Vikipedi Buklamania Ağrı Dağı WWF.org T.C. Kültür Bakanlığı

Uludağ Web Sunucusu ile Sohbet

2005-08-16T23:56:00.000+03:00

Sağ tarafta göreceğiniz "Toplu Gösteri" kısmını hazırlarken, bu sitelerin ikonlarını da yerleştireyim dedim. Hepsini hızlıca buldum ama "Uludağ Dünyası"nın ki yoktu. Sayfa kaynak kodunda söylenen adresi gidip kontrol etmek istediğimde ise karşıma "aradığınız dosya bu sunucuda yoktur, bıdır da bıdır" gibi bir hata mesajı yerine, bir metin kutusu çıktı ve adının Pisi olduğunu söyleyen sunucu, HAL ile Marvin karışımı bir monolog geçmeye başladı... Daha önce denk gelmemiş olanlara kesinlikle Pisi ile tanışmalarını öneririm. Pisi ile tanışmak için şimdilik buraya tıklayabilirsiniz. Şimdilik çünkü bu dosyanın bulunmadığını bildirdiğimde yüksek ihtimalle bulunmaya başlayacak ve Pisi ile tanışamıyacaksınız. Pisi ile tanışmak için başka olmayan dosyalar istemek ise sizin ve Pisi yöneticilerinin hayal gücününe kalmış...

Japonca

2005-08-15T09:00:00.000+03:00

Yakın çevremdeki arkadaşlarım bilirler, sanırım bilmeyenler de blogumdan şimdiye kadar anlamışlardır, Anime seyre seyrede ufaktan Japonca öğrenmeye başladım. "Kursa felan gitsem mi ki?" diye söylenirken, geçenlerde bir arkadaşım kendisine de aynı nedenle verilmiş ( ortalıkda bu Japonca nedir ne değildir diye söyleniyormuş ) bir Japonca Gramer kitabı verdi. Bir iki bölüm çalıştıktan sonra aslında rahatça öğrenebileceğime fakat bunun için bir kursa gitmem gerektiğine karar verdim. Kursa gitmek, üç temel neden yüzünden gerekiyor. Birincisi yepyeni üç alfabe ( Hiragana, Katagana ve Kanji ) öğrenmek gerekiyor ve her harfin nasıl yazıldığının biri tarafından gösterilmesi o alfabe ile yazar olmak için ( okumak için böyle birşeye gerek yok ) en kısa yol. Az önce okumak için gerek yok demiştim ya, yanlış! İkinci neden de bu alfabelerden birinin ( Kanji ) nasıl okunduğunu birinin öğretmesi gerekiyor. Tabi ki üçüncü ve en önemli neden telaffuz. Japonca okur yazar olmanın en zor yanı günlük yaşamda 4 alfabenin aynı anda aynı cümle içinde kullanılıyor olması bence. Hiragana asıl kullanılan alfabe, Katagana ile yabancı kelimeler, isimler v.s. yazılıyor. Yer ve kişi isimleri başta olmak üzere dil içerisine yerleşmiş temel kelimeler ise Kanji ile yazılmakta. Tabiki bütün bunların üzerine bir de İngilizce kelimelerin latin alfabesiyle yazılması da eklenince tamam oluyor. Hiragana ve Katagana, özellikle biz Türkçe bilenler tarafından daha kolay öğrenilebilecek alfabeler. Yazıldıkları gibi okunuyorlar. Dilin yapısal olarak Türkçe'ye yakınlığı da onu öğrenmeyi biraz daha kolaylaştırıyor. Japonca öğrenmek hayatımda nasıl bir yer kaplamalı? Japonca yerine oturup Osmanlıca çalışmaya devam mı etmeliyim? Ya da hepsini bırakıp İngilizcemi biraz daha düzgün hale getirmek için bir kursa mı yazılmalıyım? İşim mi yok sanki gidip işlerime mi bakayım? Olmak ya da olmamak? Cevabı zaman verecek... Bu arada bu konuyla ilgilenenler için iki de bağ verelim, Japonya'da yaşayan bir Türk ile Türkiye'de yaşayan bir Japon'un blogu :

Sayonara.

Last.fm

2005-08-12T09:26:00.000+03:00

Audioscrobbler hakkında daha önce yazmıştım¹ biliyorsunuz. Site yöneticileri daha o zaman var olan Last.fm sitesini, Audioscrobbler ile birleştirmiş durumdalar. Audioscrobler hesabınız aynı zamanda Last.fm hesabı, yani eski kullanıcıların her hangi birşey yapmasına gerek kalmıyor. Yeni tasarımı ile site daha bir şık olmuş bunuda belirtmek gerek. Ama en önemlisi, daha önce belli bir bedel karşılığında sadece Last.fm kullanıcılarının kullanabildiği Last.fm Internet Radyo. Last.fm Player'ı indirip sisteminize kurarak ( ki eğer makinenize bir şey kurma hakkınız yoksa kurulmadan çalışacak bir sürümü de var ), komşularınızın dinledikleri parçaları radyo olarak dinliyebiliyorsunuz. Genel müzik türlerine göre bir kanal ya da sevdiğiniz bir sanatçı / gruba göre oluşacak bir kanal seçebiliyorsunuz. En güzeli çalan parçayı sevmediyseniz bir sonrakine zaplaya biliyorsunuz... Şu anda sadece windows versiyonu olan Last.fm çalıcısının yakında Linux ve Mac versiyonları da çıkacakmış². Eğer sitenin abone kullanıcısı iseniz, o sıra dinlediğiniz parçaları çalan ve sizin seçeceğiniz parçalardan oluşan listeleri çalan kanallara sahip olabilirsiniz. Eğer benim ve komşularımın dinledikleri parçalardan bir radyo isterseniz buyrun beklerim : hky komşu radyosu Not 1: Neler Dinliyorum - İz Bırakmak Not 2: Burda teknik bir parantez açalım. Uygulama QT4 ile yazılmış, dolayısı ile Linux, Mac ve bir dolu başka işletim sistemi üzerinde rahatlıkla çalışacaktır. Fakat lisansla ilgili birşey dikkatimi çekti. Sitenin indirme bölümünde kaynak kodların BSD lisansı ile dağıtıldığını söylüyordu. Fakat bildiğim kadarıyla QT'nin lisansı GPL'dir ve bunu kullanarak ancak GPL lisanslı uygulamalar yazabilirsiniz. Tabi Trolltech'e gerekli bedelin ödendiği ve ticari lisans alındığı durumda kaynak kodları böyle bir lisansla yayınlayabilir misiniz bilemem. Not 3: İnternet radyolarından her bahsedişimde PKD'nin Albemuth Özgür Radyosu'nu hatırlarım

Sentor

2005-08-10T12:10:00.000+03:00

Sentor, Yunanca Κένταυροι ( kentauros ) İngilizce Centaur, olarak anılan, insan baş ve torsasına sahip at-adamdır. Yunan mitolojisinin, şarap tanrısı Dionisos'un takipçisi, kendine has bu yaratığı, sarhoşlukları ve bakireleri kaçırmalarıyla ünlüdür. Kavgacı, geçimsiz yaratıklar olarak anılırlar. En sevdikleri silahlar, ok-yay ve irice bir sopadır. En ünlüleri Khrion ( chiron ), Herakles ve Aşil'i eğitmiştir. Ölümü ile Zeus tarafından gökyüzüne alınmış ve Yay burcu, Sagitaurus yıldız sistemi oluşmuştur. Fantastik edebiyat tarafından en sevilen ve kullanılan yaratıklardan biridir. Yay burcu nedeniyle, doğal olarak Astroloji'de bu yaratığın özellikleri ile pek ilgilenmektedir. Bağlar : vikipedi pantheon.org The Centaur Compendium ek$i Frekans Jupiter

Honey & Clover

2005-08-04T23:44:00.000+03:00

Mayama Yakumi ve Morita Shinobu aynı evde yaşıyan, ekonomik olarak durumları pek de iyi olmayan, güzel sanatlar öğrencisidirler. Okula yeni başlayan Takemoto Yuuta'nın da aralarına katılmasıyla eğlenceli bir öğrencilik dönemi geçirmektedirler. Hocaları Hanamoto, kuzeninin kızı Hagu'yu tanıştırdığında Morita ve Takemoto ona yıldırım aşkıyla vurulurlar. Mayama da yarı-zamanlı yanında çalıştığı Rika'ya aşıktır aynı zamanda sınıf arkadaşları olan Yamada'nın da kendisine olan ilgisini bilmektedir. Aşk ve yaşama dair küçük, sıcak, zaman zaman hüzünlü ama çoğu zaman komik hikayeler. Hikayelerin anlatılışı, klişe anime özellikleri ile özgün anlatımın bir birine geçişi, hikaye içerisindeki komik ve hüzünlü öğelerin dengesi çok başarılı. Grafik olarak da tüm anime klişelerinin kullanılmış olmasına rağmen sulu boya renklendirme tekniğinin kullanılması, hatta zaman zaman kolaj sahnelerin olması nedeniyle, alışıla gelmiş animelerden daha sıcak bir havaya sahip. Müzikler konusunda ise kesinlikle iddialı bir anime. Açılış ve kapanış müziklerinin dışında zaman zaman bölüm içerisinde arka planda da şarkılar olmakta. Sanırım bir de soundtrack çalışması yapılıyor. Bu arada belirtmeden geçemiyeceğim, ilk 13 bölümün açılışında "Japon Yemek Tabağı Süsleme Sanatı"nın nadide örnekleri sergileniyor... Aslında uzun zamandır hakkında yazmak istediğim bir anime. Son dönemde her bölümünün çıkmasını heyecanla beklediğim, funsublarda görünür görünmez indirdiğim, anime tutkunu olmayanlara da kesinlikle tavsiye edebileceğim bir seri. Künye

Orjinal Ad	Hachimitsu to Kuroba
Tür	Drama-Komedi
Yayın Yılı	2005
Yayın Tipi	TV
Bölüm	26

Bağlar Honey & Clover AbiDB Anime Source

Programcının sorumluluğu

2005-07-31T14:26:00.000+03:00

Bir uygulama geliştirme ya da var olan uygulamaya bir ek, değişiklik yapmak, analiz, tasarım, geliştirme, test, hata düzeltme, test, tasarım düzeltme, test, test rutini düzeltme, gene test gibi döngüsel bir süreçtir. Bu süreç içerisinde kritik olmasına rağmen belki de en küçük alan programlamlama parçasıdır fakat hemen göze çarpacağı üzere en önemli parça ise test dir. Özellikle büyük projelerde, projenin başarısını arttırmak için bu süreçlerin en iyi nasıl yönetilebileceğine dair çeşitli çalışmalar yapılmış, yapılmakta^*. Bu süreç içerisinde bir programcıdan beklenmesi gereken yapılmış bir analiz üzerinde, yapılmış bir tasarımı istenilen programlama dili ile üretmektir ya da en azından böyle olmalıdır. Fakat gerçek hayatta karşımıza çıkan ise, programcıdan

analiz olduğu iddia edilen, kullanıcının taleplerinden yola çıkarak uygulamayı geliştirmesi
uygulama bittikten sonra kullanıcının bakıp, verilmiş olan hiçbir dokümanda yazmayan bir şey için "ama bu böyle olmaz ki, bu ama hep böyledir" dediği, iş kurallarının o olmazsa olmaz olan parçasını ondan daha iyi bilmesi
araya başka işler ekleyen proje yöneticisinin, sanki diğer işleri kendisi araya eklememiş gibi "ne zaman bitecek?" tacizine katlanması
her zaman acil olan uygulama ihtiyacını gerekirse uyumadan karşılaması
kendi yazdığı uygulamayı test etmesi
uygulama kurulumunu yapması
gerekli olan sunucu ve ağ ortamlarını en iyi şekilde bilip ayarlaması
daha sonra kullanıcıya bu uygulamayı nasıl kullanacağına dair eğitim vermesi hatta kullanım kılavuzlarını yazması
kullanıcıların ya da sistem yöneticilerinin girmesi gereken ilk başlangıç değerlerini girmesi
bu değerlerden ya da alınan verilerdeki herhangi bir bozukluktan kaynaklanan beklenmeyen durumların neler olduğunu bulup bir de bunların neden böyle olduğuna dair kullanıcıyı ikna etmesi
sistem yöneticileri ya da kullanıcılar tarafından yapılan işlemler sonucunda hata alındığında, bir destek uzmanı olarak hatanın ne olduğunu tahmin edip ( "Tam şunu yapıyorduk ki hata aldık." "Hata mesajı nedir?" "Okumadım" ) karşı tarafın hiçbir şey yapmasına gerek kalmadan nerdeyse mucizevi bir şekilde çözmesi
zamanında yapılmamış testler yüzünden çıkan hataları çözmek üzere gecenin bir yarısı gidip hiç bir kullanım hakkı olmayan sistemlerde veri düzenlemeye çalışması
yukarıda sayılanların kat kat fazlasına hiç sesini çıkarmadan katlanması

beklenmektedir. Bütün bu iş yükünden sonra da, sürecin yanlış işlediğini, projenin başarı oranının düştüğünü defalarca söylemenize rağmen, uygulamaların, kalitesi ve neden zamanında bitmediğine dair sorgulanırsınız. Peki, sistem analist olarak, sistem tasarımcısı olarak, programcı olarak, test uzmanı olarak, teknik doküman yazarı olarak, destek uzmanı olarak, proje ve ekip yöneticisi olarak, sorumluluğunuz nerden nereye kadardır? Araştırmaya üşenenler için uygulama geliştirme süreçlerine dair bir miktar bağ : agilemanifesto.org agilealliance.org extremeprogramming.org xprogramming.com pairprogramming.com

ide4db

2005-07-28T22:51:00.000+03:00

Yepyeni bir özgür yazılım projesine başladık : ide4db. Cezve'de bu konuda daha detaylı bilgi bulabilirsiniz. Umarım ortaya iyi birşeyler çıkarabiliriz, di mi Onur? Tabi MobilCRM'i de öksüz bırakmamak gerekiyor...

Hayali Yerler Sözlüğü

2005-07-25T15:04:00.000+03:00

Hayali Yerler Sözlüğü, Alberto Manguel - Gianni Guadalupi tarafından yazılmış, Sevin Okyay - Kutlukhan Kutlu tarfından çevrilmiş, YKY'den yayınlanmış... Fantastik edebiyat tutkunlarının mutlaka edinmesi gereken bir kitap. Yerdeniz'den Orta Dünya'ya, Yaşlı Balıkçının Adası'ndan Güneş Ülkesi'ne düşlenmiş bütün mekanlar bir araya toplanmaya çalışılmış... ( mış diyorum çünkü yeni mekanlar düşlenmeye devam ediyorlar ) İçerik olarak olmasa da fikir olarak eşdeğer bulduğum İhsan Oktay Anar'ın Puslu Kıtalar Atlası'nı da şimdiye kadar okumamış olan varsa, okuma listelerine alıp bir an önce okusunlar derim... Bu arada "Canavar A.Ş." fikrinin yeni olmadığı söylemiştim ama bu kadarını beklemiyordum : dün Kabalcı'da dolanırken fantastik yaratıkların tanıtımını içeren bir seri VCD gördüm. Firma adını hatırlamıyorum eğer unutmaz da bir sonraki gidişimde öğrenirsem eklerim...

Sıcak, çok sıcak!

2005-07-20T10:45:00.000+03:00

Eriyorum, terliyorum, bunalıyorum... Sadece ben mi, Boğaz bile eriyor, sis olmuş bunalıyor. Diyeceğim odur ki, imkanı olan İstanbul'dan uzak dursun.

Gargoyle

2005-07-18T18:01:00.000+03:00

Binalarda su olukları olarak kullanılan, aynı zamanda da o binayı koruyacağına inanılan, insan - hayvan karışımı çirkin, hatta korkutucu taş yaratıklardır. Bir çoğunun yarasa kanadı benzeri kanadı da vardır. Gargoyle'ler aslında çatılarda su oluklarının ağzına yerleştirilen grotesk süslemelerdir. Fakat fantastik edebiyatta ayrı bir yaratık türü olarak hayat bulmuşlardır. Mimari bir özelik olmanın ötesinde, fantastik bir canavar olarak gargoyller, korudukları binalar eğer tehlike altında ise canlanır ve tehlikeyi ortadan kaldırmaya çalışırlar. Daha fazla bilgi için şu siteleri ziyaret edebilirsiniz : Vikipedi pantheon.org Gargoyles & Grotesques Gargoyle Store

Canavar A.Ş.

2005-07-18T17:50:00.000+03:00

Canavar A.Ş., bugüne kadar okuduğum, dinlediğim, seyrettiğim masal, mitoloji, fantastik kurgu romanlar, filmler, çizgifilmler ve benzerlerinde yer alan, benim de büyük bir ilgiyle, çoğu zaman hikayenin kendisinden daha fazla, takip ettiğim, canavar, büyülü, doğa üstü yaratıkların tanıtımını olacak. Aslında bu fikir ne bana ait ne de yeni. Hatta J.K. Rowling'in yazdığı Harry Potter ders kitabı "Fantastik Canavarlar Nelerdir, Nerede Bulunurlar?" ve Mehmet Kösem'in yazdığı "Hayali Varlıklar : Türk İslam Tarihinde" isimli kitaplar bile var - ki blog ismi bile Monster Inc.'e nazire. Bundan bir iki yıl evvel Ayten'e bir hikaye anlatırken içinde gargoyle geçmişti ve ne olduğunu açıklamam gerekmişti. Bunun ardından ona her hafta üç yaratık / canavar tanıtıyordum. Bir süre bu böyle devam etmiş ve o zaman "acaba bunları internette bir sayfa açıp orda mı yayınlasak?" diye konuşmuştuk. Geçenlerde aklıma geldi ve neden burda, blogumda anlatmıyorum dedim ve işte. Hem Ayten'e ilk anlattığım olduğu için, hem de blog'u şer'e karşı korusun diye ( her ne kadar sağ üst köşede bir adet olsada ) gargoyle ile başlayalım...

Neler olmakta

2005-07-13T10:13:00.000+03:00

Daha önce olacak denen tüm etkinlikler gerçekleşti. Hafta sonu Blog Kardeşleri toplanmış, keyif yapmışlar... Bizde bir kısım Penguen olarak piknik yaptık. Ardından, ne kadar piknik yorgunu da olsak, şort ve tişörtle oldumuz için biraz üşüsekte, Tori Amos konserine gittik. Şahaneydi... Ne kadar şahane olduğunu size saphie anlatsın... İki günde 2000+ arşiv eposta okudum ( tamam okumadım göz gezdirdim ), bir o kadar daha incelemeye niyetim var. Bu konuda yakında daha detaylı yazarım... SourceForge'a yeni proje başvurusu hazırlıyorum. Bir aksilik olmaz ise, Onur'la birlikte geliştirmekte olduğumuz IDE4DB, yakında sourceforge üzerinde geliştirilen bir proje olacak... MobilCRM'in web sitesinde bir haran tasarımını kullandığıma dair OSWD'ye kayıt yaptırınca, iki gün içinde 150+ hit almış. İstatistiklerde zıplamayı görünce bir an afalladım... Format31. Bitse de kurtulsam.

Trinity Blood

2005-07-08T08:50:00.000+03:00

Bir afet sonrası dünya üzerinde insanlar ve vampirler arasında bitimsiz bir savaş başlamıştır. Savaşın taraflarından biri doğuyu tamamen ele geçirmiş Vampir İmparatorluğu diğeri ise insanlığın ve inancın kalesi Vatikan. Vatikan bu savaşta başarı kazanmak için özel bir birlik kurmuştur. Bu birliğin en temel üyesi ise kendisi de bir Vampir olan Abel Nightlord'ur.

Trinity Blood, Trigun'nın üzerine biraz Blade tarzı vampir sosu dökülmüş hali ( son Blade filminin adının "Blade : Trinity" olduğunu da yeri gelmişken hatırlatalım). Trinity Blood'un baş karakteri Abel Nightlord ile Trigun'ın baş karakteri Vash the Stampede arasında ki benzerlik sadece karakter özelliklerinde değil çizimlerinde de gözlenmekte. Bir vampir hikayesinden bekleneceği üzre gotik çizimlerle orta çağ sonuna doğru bir dönemi çağrıştıran Avrupa şehirleri genel arka planı oluşturmakta.

Hali hazırda Japonya'da gösterimi sürmekte olan seri Funimation tarafından lisanslandığı için artık Funsub'larda bulunmuyor. Künye

Orjinal Ad	Trinity Blood
Tür	Aksiyon-Fantastik-Vampir
Yayın Yılı	2005
Yayın Tipi	TV
Bölüm	?

Bağlar Trinity Blood AbiDB

Patentler

2005-07-07T11:37:00.000+03:00

Avrupa Parlementosu, Yazılım Patentlerine hayır dedi... Sanırım soldaki banner'lar işe yaradı :)

Etkinlik Günü 10 Temmuz

2005-07-06T10:11:00.000+03:00

Blog Kardeşliği 10 Temmuz günü ikinci kardeşler toplantısını yapıyor. Çok isterdim ama katılamayacağım. LKD'den kardeşlerle "Büyük" Ada Pikniği'nde olacağım. Gelmek isteyen herkes davetlidir. Pazar günü etkinlikleri bununla bitmiyor. Akşamda Açık Hava'da Tori Amos Konserinde olacağım...

Blog Okuma Notları

2005-07-02T01:14:00.000+03:00

Geçenlerde bir kişiyi daha heveslendirip blog dünyasına kazandırdım. Gururluyum mutluyum. Aslında blogu hakkında daha geniş yazmak için biraz bişiler yazsın dilini tarzını bulsun diye bekliyordum. Sanırım biraz daha bekliyeceğim ama gene de siz bir ziyaret edin derim : Cumartesi Yazıları *** Hippie'nin verdiği Pijama Partisi bitti şimdi Pijama Keyfi sürüyoruz. *** Kelebek Günlüğünde çiçeklerle yarışıyor. *** Gülen Suretlerde gülümseyen yeni suretler var. Hani tazeleme hızı biraz yavaş, o yüzden sıkılıp takibi bırakmışınızdır diye haber vereyim dedim. *** Tabiki Blog Kardeşliği, tabiki Bloglar Alemi. İyi okumalar...

İz Bırakmak

2005-06-29T14:15:00.000+03:00

Blog Kardeşliği, kardeşlerin neler dinlediğini toparlamak için audioscrobbler'da grup açmış. Biliyorsunuz daha önce ben duyurduğumda bu konu hakkında pek emin olmadığımı söylemiştim. Bir kaç gündür bu konu üzerine düşünüp duruyordum. ( Bir yandan müzik dinliyor, bazen kitap okuyor, bazen anime seyrediyor, arada çalışıp, blog okuyor ve yaklaşık bir haftadır bu yazıyı bir yazıp bir siliyorum ) Bir zamanlar şu metini yazmışım :

Tarihler atardın tuttuğun notların altına kendin için değil, okuyacak -okuyabilecek- diğerleri için. Gittiğin yoldan gelebilsinler, sürebilsinler diye izini zaman içinde. Zaten bütün notlar başkaları okusun diye yazılmazlar mı?

Hala aynı şeyi düşünüyorum. Yazılan her şey başkası okusun diye yazılıyor. Blogların ise bu konuda herkesin okunma şansının olduğu tek yazılı ortam oldunu varsayıyorum. Tabiki internet bu konuda daha fazla imkanlar sunuyor. Sadece yazı değil, müzik, resim, film, anime, çizgi roman, performans ve aklınıza gelebilecek daha ne varsa bunların bir başkasına ulaşma olasılığının nerdeyse garantili olduğu tek ortam. - Burda ulaşılan kişi sayısının bir önemi yok. ama illa merak ediyorsanız da gerçek sayıyı bilebilme şansınız diğer her ortamdan daha fazla - Beni ben yapan şeyleri, ya da boş verin beni ben yapanı şu an yaptığım şeyleri bir yere listelesem ve bir gün biri gelip - örneğin bundan 10 sene sonraki ben - acaba şu tarihlerde neler yapıyormuş diye bir tarama yapsa : şu müzikleri dinlemiş, şu yazıları yazmış, şu verdiği linkleri gezmiş, okumuş, yorum yazmış dese. Hatta bütün bunların ötesinde şu şu filmleri seyretmiş, şu şu kitapları okumuş dese. Böylece ben de tarih içerisinde - en azından kendi kişisel tarihim - kendime bir yer-yön-yol edinsem ( vektör gibi oldu ). Peki ama bir başkasına bir şeyler anlatmak istemek ve ona ulaşmaya çabalamak başka, yaptığımız ettiğimiz şeylerin - internetten yapılan yemek siparişinin, alınan konser biletinin hatta hangi şampuanı kullandığınızın - kaydının tutulması ve başkaları tarafından - örneğin bu ürünleri pazarlayan şirketler - gözlemlenebilmesi başka diye bilirsiniz. Ben diyorum. Böyle diyen bir grup insan da "internette anonim kalın" çağrısı yapıyor. Sanırım bir yere kadar haklılar. Nasıl olması gerektiğine karar verebilmiş değilim ama hala yazmaya devam ediyorum, hem de blogum da doğrudan adımı vererek. Bu da bir karar sayılıyor sanırım. Tabi bi de şu var : Senin bıraktığın izi kim ne yapsın? Neyse bu aralar Trinity Blood ve Honey & Clover seyredip, Kuşkucu Somon okuyorum diyip bu konuyu en azından şimdilik noktalayayım...